De oude stad Pompeii in Campania

Pompeii was een grote Romeinse stad in de Italiaanse regio Campanië die volledig werd bedolven onder vulkanische as na de uitbarsting van de nabijgelegen Vesuvius in 79 na Christus. De stad werd in de 19e en 20e eeuw opgegraven en dankzij de uitstekende staat van bewaring heeft zij een onschatbaar inzicht gegeven in de Romeinse wereld en kan zij aanspraak maken op de rijkste archeologische vindplaats ter wereld wat betreft de hoeveelheid gegevens waarover de wetenschappers beschikken. De Romeinse stad Pompeii beslaat ongeveer drie vierkante kilometer (een derde is nog niet opgegraven), maar ook de buitenwijken waren dichtbevolkt. Er waren ook honderden boerderijen en ongeveer honderd villa's op het omliggende platteland. De bevolking van de stad wordt geschat op 10-12.000 inwoners, waarvan een derde slaven. In de omliggende boerderijen en villa's zouden weer twee keer zoveel mensen hebben gewoond. De kust van Campania was het favoriete speelterrein van de welgestelden van Rome en veel van de villa's waren dan ook bijzonder groots en hadden een panoramisch uitzicht op zee. Zelfs Nero (regering 54-68 n.C.) zou een villa in de buurt van Pompeii hebben gehad en er zij aan herinnerd dat zijn vrouw Poppaea Sabina uit deze stad afkomstig was.