De hoogste en mooist gevormde aardpiramides van Europa zijn te vinden op de Ritten, waar deze buitengewone natuurverschijnselen op verschillende plaatsen op het hoogplateau te vinden zijn: in het dal van de Rio Fosco op de weg naar Longomoso en Monte di Mezzo, in het dal van de Rio Rivellone bij Soprabolzano en in het dal van de Rio Gasterer in Auna di Sotto. De pinakels worden gevormd door kegels van morenemateriaal waarop telkens een groot rotsblok rust, waardoor bijzondere aardstructuren ontstaan die bestaan uit moreneklei van fluvio-glaciale oorsprong, het residu van de hoofdgletsjer van de Eisackvallei en enkele secundaire lokale gletsjers. Deze geologische formaties hebben de bijzonderheid dat ze in droge omstandigheden cohesief en compact zijn, maar omdat ze kleiachtig zijn, verliezen ze hun stabiliteit wanneer ze aan regen worden blootgesteld en brokkelen ze af tot hellingen van 10 tot 15 meter. De keien hechten zich aan de klei en vormen een barrière tegen de regen, zodat zich bij elke regenval een bijzonder verschijnsel voordoet: het materiaal dat niet door de keien wordt beschermd, wordt geërodeerd en stroomafwaarts getransporteerd, waardoor de majestueuze aardpiramides letterlijk uit de bodem tevoorschijn komen. Het is moeilijk te bepalen binnen welke tijdspanne een aardpiramide zich kan vormen, aangezien het verschijnsel van vele factoren afhangt. Op dezelfde manier is het bijna onmogelijk om precies te bepalen hoe oud aardpiramides zijn of kunnen worden. Eén ding is echter zeker: de mooiste en grootste aardpiramides zijn in de loop van duizenden jaren gevormd. Een aardpiramide is voorbestemd om snel te verdwijnen wanneer de zogenaamde "kap" van de top van de kolom valt: zo blijft het materiaal onbeschermd aan de elementen blootgesteld en krimpt de kolom bij elke neerslag. En terwijl in de loop van dit proces een piramide van aarde verdwijnt, wordt tegelijkertijd een nieuwe gevormd op de helling.
