Dolceacqua

Dolceacqua'da Rossese ya da michette (yerel, lezzetli, çörek şeklinde...) hakkında tartışamayacağınız söylenir, çünkü her sakin diğerlerinden daha fazla şey bildiğine inanır. Bu yüzden köyün şarap mahzeninde ya da Piazzetta San Sebastiano'daki bir fırından çıkarken sadece tadını çıkarın. Doria kalesine tırmanmanızı, Roma köprüsünden geçmenizi ve carrugi'ye tırmanmanızı tavsiye ederiz. Doğayı seviyorsanız ve Val Nervia'ya genel bir bakış atmak istiyorsanız Visionarium'u kaçırmayın.Köyün adının popüler anlamı olan 'acqua dolce' ('tatlı su') antik kökenlidir ve Latince 'villa dulciaca'dan, Roma döneminin rustik bir fonu olan 'Dulcius' ('tatlı') kişisel adından elde edilmiş, daha sonra mevcut lehçe adı olan 'Dusàiga'ya ve 22. - 14. yüzyılın ilk belgelerindeki resmi adı olan 'Dulcisacqua' biçimine dönüşmüştür.Bir başka yoruma göre ise köyün kökeni Keltlere dayanmaktadır; onlar buraya 'Dussaga' adını vermişler, daha sonra Dulsàga ve son olarak da Dolceacqua olarak değiştirmişlerdir.Sonraki yüzyıllarda, 1270 yılında Meloria'da Pisalıları yenen Cenevizli kaptan Oberto Doria tarafından satın alınan ve halefleri tarafından genişletilen kalenin eteklerinde, kalenin etrafındaki eşmerkezli dairelerin düz çizgilerini takip eden ve dik rampalarla birbirine bağlanan Terra (yerel lehçede Téra) köyü gelişti. Nervia'nın suyu çeşmeleri beslemek ve sebze bahçelerini sulamak için getirilmiştir. 15. yüzyılın ortalarında, Via Castello güzergahını ana kentsel yol ekseni haline getiren yerleşimin büyümesi, Nervia nehrinin diğer tarafında yeni Borgo bölgesinin büyümesine yol açtı; iki çekirdek, 33 metre açıklığında tek kemerli zarif bir kambur köprü ile birbirine bağlandı. Terra bölgesi, genişlemesi için mevcut olan alanı tükettikten sonra, altı kata kadar ulaşan evlerin yükseltilmesiyle büyüdü; bugün ortaçağ atmosferini bozulmadan koruyor ve zamanın durmuş gibi göründüğü büyük cazibe köşeleri sunuyor. Dolceacqua'nın tarihi, kalenin ve birçok karakteri arasında Amiral Andrea Doria'nın annesi Caracosa'nın da bulunduğu Doria senyörlüğünün değişimleriyle özdeşleşmiştir; hanedan Savoy koruması altına girmiş ve 1652'den itibaren Dolceacqua Markizliği'nin başına geçmiştir. Kale çeşitli dönüşümler geçirmiştir. Dairesel kule tarafından 13. yüzyılın sonunda savunulan ilkel feodal yapı, 14. yüzyılda genişletilmiş ve daha büyük bir duvarla çevrili alana dahil edilmiştir; Rönesans döneminde castrum, görkemli savunma aygıtlarıyla görkemli bir müstahkem lord konutu haline gelmiştir. Çok sayıda kuşatmaya dayandıktan sonra, 27 Temmuz 1744'te Avusturya Veraset Savaşı'nın bir bölümünde kısmen tahrip olan Fransız-Hispanik ağır toplarına dayanamadı. Artık kilisenin bitişiğindeki 16. yüzyıldan kalma saraya taşınan Markiz Doria ailesi tarafından kullanılmayan yapı, son yıkımını 1887 depreminde yaşamıştır.