Dom piekarza

Pochodzi z II wieku. P. n. e., ale przebudowa po trzęsieniu ziemi 62 AD przekształciła parter domu w pracownie, podczas gdy funkcja mieszkalna przeniosła się na najwyższe piętro, osiągnięta schodami na prawo od wejścia do atrium: wydaje się, że praca nie była jeszcze zakończona w czasie erupcji (79 AD). Przez długi czas była to jedyna duża piekarnia w Pompejach, wśród 35 znanych obecnie. Hortus (ogród) zawierał Maszyny do mielenia pszenicy oraz przygotowywania i wypieku chleba: misy wodne, sklepiony piec, cztery kamienie młyńskie z lawy na podstawie w opus incertum. W otwartym pomieszczeniu po prawej stronie dwa kamienne bloki podtrzymywały stół, na którym spoczywał chleb przed wypiekiem, podczas gdy pokój po lewej stronie tablinum był kuchnią. Kosz był pod ścianą straganów, które otwierają się na ogród i Vico di Modesto: tutaj wydaje się, że w pełni zaprzężony szkielet muła znaleziono.