Doolin Mağarası

Doolin Mağarası 2006'da açıldı ve bu son mağaraları ayıran Büyük Sarkıt'a sahip. Pol an Ionain (veya Poll-an-Ionain) olarak da adlandırılan kireçtaşı mağarası, Burren'in batı ucunda İrlanda'nın Clare ilçesindeki Doolin kasabası yakınlarında yer almaktadır.

Doolin Mağarası'nda andıran ortamları ve elbette, Kuzey Yarımküre'deki en uzun sarkıt olan yukarıda bahsedilen Büyük Sarkıt'ı keşfedebilirsiniz...

Bu manzaranın doğuşu bir başkasının ölümüyle başladı. Denizin altında, yaklaşık 360 milyon yıl önce, deniz hayvanları, bitkiler, kabuklar ve mercanlar binlerce yıl boyunca birikerek kalın kireçtaşı yatakları oluşturdu.

Deniz yaşamının bu sıkışması ve ortaya çıkan kireçtaşı oluşumu, okyanus akıntılarının hareketi nedeniyle eşit olmayan bir şekilde dağılmıştır. Bu yataklar arasında erozyona karşı daha az dirençli şeyl kaya alanları oluşmuştur ve Burren'in sonuçta ortaya çıkan topografyası teraslar ve uçurumlarla karakterize edilir.

İklim değişikliği yeni bir olgu değildir ve dünyamızın tarihine birkaç aşırı hava değişikliği dönemi damgasını vurmuştur. Bu dönemlere yaygın olarak "buz çağları" denir ve en sonuncusu yaklaşık iki milyon yıl önce başlamıştır. O zamandan beri, Burren birkaç kez buzla kaplandı, bilinen son buz örtüsü dönemi 12.000 yıl önce sona erdi. Burren manzarasının ayırt edici bir özelliği olan kireçtaşı kaldırımlar, buzun toprak, taş ve üst kaya tabakasının yüzey kalıntılarını kazımasının sonucudur. Bu şekilde, buz eridiğinde, aşınmamış devasa bir kaya yüzeyi ortaya çıktı.

"Karst" terimi, yüksek kaya çözünürlüğü ve çözelti kanalları yoluyla iyi gelişmiş yeraltı drenajının birleşimi nedeniyle karakteristik şekillere ve drenajlara sahip toprakları tanımlamak için kullanılır. Burren, son buzul çağından dolayı olağandışı karst şekillerinin daha da özel olduğu mükemmel bir buzul karst örneğidir. Burren, yalnızca güzel kireçtaşı manzaralarıyla değil, aynı zamanda bölgenin olağanüstü bitki örtüsü ve zengin arkeolojik mirasıyla da uluslararası bir üne sahiptir. "Burren" terimi "karst" ile eş anlamlıdır, çünkü her iki terim de "taşlık yer" anlamına gelen kelimelerden gelir, ancak Burren Galce'den ve Karst Eski Slav'dan gelir.

Buz ve su, Burren'in mevcut manzarasını şekillendirdi. Burren'in tipik taş döşeli yüzeyi, topluca "karren" olarak bilinen çukurlar, oluklar, akarsular ve kanallar gibi özelliklerde kalıplanmış ve şekillendirilmiştir. Düzensizlikler buzul birikiminin sonucudur. Kayalar ve kayalar, yavaşça güneye doğru hareket ederken buz tarafından taşındı ve daha sonra buz geri çekilirken birikti. Tüm bu süreçler, çatlak kaldırımlardan karmaşık mağara ağına kadar günümüzün tuhaf ama güzel manzarasını doğurdu.

Burren'in yüzeyinin derinliklerine gömülü başka bir dünya var. İnsanların geleneklerine veya endişelerine ilgi duymadan, bir niş oluşturma görevinde dizginlenemez bir yaratıcılıkla gelişti. Bu doğanın krallığıdır.

Doğrudan kalker üzerine yağan yağmura ek olarak, diğer geçirimsiz kayalardan kaynaklanan dereler, tıpkı Doolin Mağarası girişinde batan dere gibi, genellikle kalkerin üzerinden geçtikten hemen sonra batar. Mağaralardan geçtikten sonra su, kıyıda ve hatta denizin altında bulunabilmesine rağmen, kaynaklardan çıkar.

Doolin Mağarası'nın keşfi Dev sarkıtlara ev sahipliği yapan Doolin Mağarası The Forge adlı şiirinde. Seamus Heaney şöyle yazdı: "Tek bildiğim karanlıkta bir kapı" ve bu, tüm dünyadaki mağarabilimcilerin ve mağarabilimcilerin kaderidir.

1952'de, bir grup kaşif, Doolin Mağarası'nın mevcut girişinden 5,4 kilometre uzaklıktaki Clare County'nin kuzeyindeki küçük bir kasaba olan Lisdoonvarna'ya geldi. Bu adamlar ne bulabileceklerinden emin değillerdi, ancak Burren'in belgelenmemiş yeraltı dünyasının altında seyahat etme olasılığıyla heyecanlandılar.

Pentekost veya Haziran tatilinin hafta sonu geldikleri için "Whitsuntide Expedition" olarak adlandırılan bu gözüpek maceracılar, ekip üyelerinin Doolin Mağarası'na rastlayacaklarını bilmiyorlardı.

Çoğu öğrenci olan 12 kişilik grup, Büyük Britanya'daki Yorkshire Dales'den Craven Hill Potholing Kulübü tarafından gönderilen bir keşif gezisinin parçasıydı. 12 kişiden dokuzu Lisdoonvarana'daki Irish Arms Hotel'de kaldı ve üçü yakındaki bir tepede kamp kurdu.

Pazar günü Pentecost'ta kamp yapan iki adam, Brian Varley ve J.M. Dickenson, gruptan ayrıldı ve önceki gün gördükleri bir kaya yüzünün yakınında keşfe çıkmaya karar verdi. Kireçtaşı kaldırımlardan geçerken, büyük uçurumun altında kaybolan küçük bir dere fark ettiler. Suyun ardından, birkaç kaya parçası buldular ve dar bir geçide girdiler ve daha sonra yaklaşık 500 metre sürünerek mağaranın ana odasına ulaştılar. Bu sürünme, mağarayı ziyaret eden diğer mağarabilimciler tarafından "zavallı, dizleri kıran bir sürünme" olarak tanımlandı. Mağaranın ana odasına varan adamlar gördüklerini anlattılar:

"Kayaların üzerinden tırmanırken, etkileyici genişlik, uzunluk ve yükseklikteki büyük bir odanın içinde suskun kaldık. Lambalarımız bu büyük salonu çevrelerken, odanın tek oluşumu ve gururla, kesinlikle 30 metreden uzun devasa bir sarkıt gördük. Tam ortasına yerleştirilmiş.Gerçekten heybetli ve Demokles'in gerçek bir kılıcı gibi dengeli.Farlarımız bu devasa oluşumu yeterince aydınlatmadığı için ister inanın ister inanmayın,konuşmaya cesaret edemeden odanın arka tarafına doğru yöneldik. zamanın başlangıcından beri bu odada duyulan ilk seslerin titreşimi onu parçalamaktan".

Siteden çıktıktan sonra erkekler, gruptaki diğerlerine şaka olarak hiçbir şey bulamamış gibi davranmaya karar verdiler, ancak heyecanlarını bastıramadılar. Bunun yerine, onlarla karşılaştıklarında, keşiflerini anlatırken yumruklarını sallayarak havaya sıçradılar.