Ludovica Albertoni, tercjarka franciszkańska, która żyła w Rzymie w latach 1474-1533, została beatyfikowana w 1671 r., a rodzina Altieri postanowiła w tym samym roku poświęcić jej ołtarz w swojej kaplicy w San Francesco a Ripa. Błogosławiona przeżywała swoje życie religijne także na podstawie doświadczeń mistycznych wizji, czyli wymiaru transcendencji, który w XVII wieku został przewartościowany i promowany przez Kościół rzymski. Bernini przedstawia błogosławioną w chwili śmierci, przekształcając ten dramatyczny moment także w moment ekstazy, czyli mistycznego zjednoczenia z boskością.
