Sant'antonio da Padova ermitajı, güçlü bir bağlılığın ve birçok hacının hedefinin düşündürücü bir kırsal şapel nesnesidir.
Cansano'yu Pescocostanzo'ya bağlayan yol boyunca, Majella dağları'nın eteklerinde batıya açılan uzun bir platoda, öneriler ve çağrıştırıcı atmosferler bakımından zengin Abruzzo'nun en güzel kayın ormanlarından biri var: Sant'antonio'nun ahşabı, bugün Doğal Rezerv. Primo Campo ovasının başladığı ve Pescocostanzo'nun tabanına kadar uzanan ahşabın güney kenarında, eski çiftliklerin arasına yerleştirilmiş küçük bir çan beşiği olan eski bir bina görebilirsiniz: Sant'antonio da Padova'nın hermitage'sidir. Bina küçük bir kilise ve münzeviler tarafından konut olarak kullanılan bazı odalardan oluşmaktadır. Çok basit olan kilise, girişin kenarlarına yerleştirilmiş iki pencereye, kırsal kiliselerin karakteristik bir unsuruna ve aşağı taraftaki diğer iki çok küçük pencereye sahiptir. İç mekan, Padua Aziz Anthony'nin resmiyle üst üste binen basit bir sunak içermektedir. Parlaklık gri taşlı iki pencere tarafından verilir. Orada yaşayan keşişlerin kesin olarak terk edilmesinden sonra, yapı hacılara ve gezginlere misafirperverlik sunan bazı yerel çiftçiler tarafından yönetiliyor. Pagan döneminde bölge Jüpiter kültüne adanmıştı. Kökenleri kesinlikle ortaçağdır, pencereler '300-'400'ün tipik bir örneğidir ve azizin ahşap heykeli '300'ün sonuna tarihlenmektedir. Sakallı Azizin ikonografisi bize kilisenin daha önce Sant'antonio Abate'ye ithaf edildiğini hatırlatıyor. Hermitage zaten 1536'da vardı.
