Eyfel Kulesi

Gustave Eiffel'in şirketi 1889 Dünya Fuarı için Paris'in en tanınmış anıtını inşa ettiğinde, birçok kişi bu devasa demir yapıya şüpheyle yaklaştı. Bugün, televizyon ve radyo yayınlarında önemli bir rol oynamaya devam eden Eyfel Kulesi, mimari bir harika olarak kabul ediliyor ve dünyadaki diğer tüm ücretli turistik yerlerden daha fazla ziyaretçi çekiyor.1889 yılında Paris, Fransız Devrimi'nin 100. yıldönümü münasebetiyle bir Exposition Universelle'e (Dünya Fuarı) ev sahipliği yaptı. 100'den fazla sanatçı, Paris'in merkezinde yer alan Champ-de-Mars'ta inşa edilecek ve fuarın girişi olarak hizmet verecek bir anıt için birbiriyle yarışan planlar sundu. Komisyon, ünlü köprü yapımcısı, mimar ve metal uzmanı Alexandre-Gustave Eiffel'e ait bir danışmanlık ve inşaat firması olan Eiffel et Compagnie'ye verildi. Eiffel'in kendisi genellikle kendi adını taşıyan anıt için tam kredi alsa da, konsepti bulan ve ince ayarını yapan Maurice Koechlin adında bir yapı mühendisi olan çalışanlarından biriydi. İkili birkaç yıl önce Özgürlük Anıtı'nın metal armatürü üzerinde işbirliği yapmıştı.Eiffel'in Koechlin'in kule için hazırladığı orijinal planı reddettiği ve ona daha süslü süslemeler eklemesi talimatını verdiği bildiriliyor. Nihai tasarım, inşaatta kullanılan bir tür dövme demir olan 18.000'den fazla parça puddle demiri ve 2,5 milyon perçin gerektiriyordu. Yüzlerce işçi, Mart 1889'daki açılışında yaklaşık 1.000 feet yüksekliğinde olan ve 1930'da New York'taki Chrysler Binası'nın tamamlanmasına kadar bu unvanı koruyan dünyanın en yüksek yapısı olan ikonik kafes kulenin iskeletini monte etmek için iki yıl harcadı. (1957'de yapının yüksekliğini 65 feet arttıran bir anten eklenmiş, böylece Chrysler Binası'ndan daha uzun hale gelmiş ancak 1931'de komşusunu geçen Empire State Binası'ndan daha uzun hale gelmemiştir). Başlangıçta Eyfel Kulesi'nin sadece ikinci katındaki platform halka açıktı; daha sonra, ikisinde restoran bulunan üç katın tamamına merdivenle ya da sekiz asansörden biriyle ulaşılabilecekti.Dünya Fuarı sırasında ve sonrasında milyonlarca ziyaretçi Paris'in yeni inşa edilen mimari harikasına hayran kaldı. Ancak şehrin tüm sakinleri bu kadar hevesli değildi: Birçok Parisli ya yapısal olarak sağlam olmadığından korkuyor ya da göz zevkini bozduğunu düşünüyordu. Örneğin romancı Guy de Maupassant'ın kuleden o kadar nefret ettiği iddia ediliyordu ki, öğle yemeğini sık sık kulenin dibindeki restoranda yiyordu; kulenin siluetini görmekten tamamen kaçınabileceği tek nokta buydu.Başlangıçta geçici bir sergi olarak tasarlanan Eyfel Kulesi, 1909 yılında neredeyse yıkılıp hurdaya çıkarılıyordu. Şehir yetkilileri, bir telsiz-telgraf istasyonu olarak değerini fark ettikten sonra onu kurtarmayı tercih etti. Birkaç yıl sonra, I. Dünya Savaşı sırasında, Eyfel Kulesi düşman telsiz iletişimini kesmiş, zeplin uyarılarını iletmiş ve acil durum birlik takviyelerini göndermek için kullanılmıştır. Dünya Savaşı sırasında ikinci kez yıkılmaktan kurtuldu: Hitler başlangıçta şehrin en değerli sembolünün yıkılması emrini verdi, ancak bu emir hiçbir zaman yerine getirilmedi. Yine Paris'in Alman işgali sırasında, Fransız direnişçiler Eyfel Kulesi'nin asansör kablolarını keserek Nazilerin merdivenleri tırmanmak zorunda kalmasını sağlamışlardır.Eyfel Kulesi yıllar boyunca çok sayıda yüksek profilli gösteriye, törensel etkinliğe ve hatta bilimsel deneylere sahne olmuştur. Örneğin 1911 yılında Alman fizikçi Theodor Wulf bir elektrometre kullanarak kulenin tepesinde tabanına kıyasla daha yüksek düzeyde radyasyon tespit etmiş ve günümüzde kozmik ışınlar olarak adlandırılan ışınların etkilerini gözlemlemiştir. Eyfel Kulesi ayrıca dünyanın çeşitli şehirlerinde 30'dan fazla replikasına ve benzer yapılara ilham kaynağı olmuştur.Şu anda gezegendeki en tanınmış yapılardan biri olan Eyfel Kulesi, 1986 yılında büyük bir makyaj geçirdi ve her yedi yılda bir yeniden boyanıyor. Dünyadaki diğer tüm ücretli anıtlardan daha fazla ziyaretçi ağırlamaktadır - yılda tahmini 7 milyon kişi. Yaklaşık 500 çalışan, restoranlarında çalışarak, asansörlerini yöneterek, güvenliğini sağlayarak ve Işıklar Şehri'nin panoramik manzarasının tadını çıkarmak için kulenin platformlarına akın eden hevesli kalabalıkları yönlendirerek günlük operasyonlarından sorumludur.