Abbot Gioacchino Da Fiore figürüne bağlı olan manastır, ölümünden sonra 1215 ve 1234 yılları arasında inşa edildi, ancak gioachimite mimarilerinin tüm özelliklerini sağlam tutmayı başardı. Mekansal konumundan başlayarak, zamanlar için izole bir yerde, ancak bugün tarihi merkezde, 1000 metreden daha yüksek; yerel litik kaynak ve iç işçilerin kullanımına. Kısacası, Azizin basit ve sade yaşam tarzına atıfta bulunan tüm unsurlar, diğer şeylerin yanı sıra, insanın üç ana faaliyetini sunduğu yazılarında bulundu: el emeği, doktrin ve dua.
Tüm kiliselerin neredeyse aynı yapıya sahip olması, mimari dili ile gerçek bir okulun varlığını varsayar. Fiore'deki San Giovanni, özellikle, çıplak duvarlara sahip tek bir nefe sahiptir ve aynı zamanda yoksulluk idealiydi; ve sunak Barok ve Vaftizci Yahya'nın ahşap bir heykeline sahiptir ve omuzlarında bulunan 4 rozet, ışık ve gölgelerin bir oyunuyla inanılmaz bir atmosfer verir; sunağın sağındaki merdivenin üstünde, Dante'nin kendisine adanmış bir ayetinin kazındığı gioacchino da Fiore'un kalıntıları olan bir kriptoda korunur:"...ve yandan lucemi, calavrese başrahip Joaquin, bir peygamberlik ruhu donatılmış". 1982'den bu yana, manastırın odaları Uluslararası Gioachimite araştırmaları Merkezi'ne ev sahipliği yaparken, Doğu kanadının zemin katı ve birinci katı Güney İtalya'daki en ilginç Etnografya Müzelerinden birine ev sahipliği yapıyor: 1984'te açılan silana ekonomi, çalışma ve sosyal tarihi Demoloji Müzesi.
