Fontanna Neptuna

Fontanna Neptuna znajduje się na Piazza Municipio. Jej budowa rozpoczęła się pod koniec XVI wieku na polecenie wicekróla Henryka z Guzmán, hrabiego Olivares (1595-1599), który umieścił ją obok arsenału portowego, wzniesionego w 1577 roku przez architekta Vincenzo Casali. Prace powierzono Michałowi Aniołowi Naccherino, Angelo Landi, Pietro Berniniemu i Domenico Fontanie, a ukończono je w czasie wicekrólestwa Fernando Ruiz de Castro hrabiego Lemos (1599-1602).Pierwotna konstrukcja zawierała duży basen podtrzymywany przez cztery delfiny, z których wyrastały cztery kariatydy. Około 1625 roku, ponieważ w miejscu, w którym się znajdowała, zabrakło wody, została przeniesiona przez wicekróla Don Antonio Alvareza z Toledo, księcia Alby, na Largo di Palazzo (dzisiejszy Piazza del Plebiscito). Następnie ponownie zmieniono jej lokalizację i przeniesiono ją w okolice Santa Lucia, gdzie również została wzbogacona o pewne dekoracje przez Cosimo Fanzago. W 1638 r. fontanna została jednak ponownie przeniesiona, tym razem na Via delle Corregge (dzisiejsza Via Medina) na polecenie wicekróla księcia Mediny, który powierzył jej renowację i upiększenie Cosimo Fanzago, który pracował nad nią wraz z synami Carlo i Ascienzo, dodając kolejne dekoracje i osiem lwów. Ponadto marmurarze Domenico Vannelli i Andrea Iodice byli odpowiedzialni za delfiny i koniki morskie, broń i cherubiny.Fontanna została bardzo zniszczona w 1647 roku podczas rewolucji Masaniello, ale dwa lata później została szybko odbudowana dzięki interwencji marmurowych robotników Andrei Iodice i Francesco Castellano, tylko po to, aby ponownie zostać splądrowana przez wicekróla Don Antonio d'Aragona, który pod koniec swojej kadencji zabrał ze sobą posągi i ornamenty z innych fontann oraz marmurowe putta i stopnie tej fontanny.Dalsze prace konserwatorskie przeprowadził w 1709 roku rzeźbiarz Gennaro Ruggiano, a w 1753 roku marmurarz Giuseppe De Stefano. W 1886 roku został usunięty i przeniesiony do jednej z jaskiń Pizzofalcone, aż do momentu, gdy władze miasta zdecydowały się przenieść go na Piazza Depretis, dzisiejszy Piazza Bovio. Dalsze prace renowacyjne były konieczne w 1904 roku, powierzone Raffaele Belliazzi, w 1929 roku, przeprowadzone przez Francesco Parente, a w 1938 roku, zlecone firmom Marino i Milione. Później, w 2000 roku, kiedy otwarto plac budowy metra, fontanna została usunięta, a w 2011 roku, po starannej renowacji, została przeniesiona na swoje pierwotne miejsce przy Via Medina.Po tych wszystkich perypetiach, posąg składa się z dużej niecki otoczonej balustradą przeplataną czterema stopniami schodów, ozdobionych po bokach ażurowymi elementami architektonicznymi. Na każdym końcu znajduje się kula wsparta na filarze, a na początku każdego biegu schodów, po obu stronach, stoi lew trzymający herby księcia Medyny i jego żony Anny Carafy, z którego pyska wypływa woda do basenów poniżej. Natomiast w centralnej kaskadzie z dwóch potworów morskich woda spływa do basenu ozdobionego herbem Królestwa Hiszpanii, reprezentowanym przez lwa, zamek, słupy i krzyż z orłami reprezentującymi odpowiednio Królestwo Kastylii, Królestwo Aragonii i Królestwo Dwóch Sycylii. Nad środkiem tarczy znajduje się natomiast krzyż Królestwa Jerozolimskiego, a nad gałązką z jabłkiem granatu - Królestwa Granady.W centrum znajduje się ponadto herb Królestwa Portugalii, natomiast w dolnej części widnieje pas Austrii, pas hrabstwa Burgundii, lew Brabancji, pas hrabstwa Flandrii oraz orzeł Tyrolu. Na brzegach środkowej niecki znajdują się cztery delfiny z trytonami, z których ust woda spływa do niecki poniżej.W centrum, nad skałą, dwie satyry i dwie nimfy podtrzymują kolejny basen z maskami i konikami morskimi, a w centrum znajduje się posąg Neptuna trzymającego trójząb.W 2014 roku fontanna została zdemontowana w celu odrestaurowania i przeniesienia na Piazza Municipio, gdzie została umieszczona i zainaugurowana 23 maja 2015 roku, przy okazji renowacji placu pod budowę leżącej pod nim stacji Municipio linii metra nr 1.