Ta wiekowa potrawa jest zagrożona wymieraniem, głównie ze względu na duże trudności w uzyskaniu jednego z jej głównych składników: mąki trawno-groszkowej. Jego nazwa pochodzi od łacińskiego czasownika frangere, co oznacza Funt, mielenie lub mielenie, i jest nadal rozpowszechniony w prowincji Teramo i części prowincji Pescara, szczególnie w Dolinie Fino. Przepis wymaga 750 g mąki z ciecierzycy i groszku, 150 g anchois, 200 g suszonej słodkiej papryki, oliwy z oliwek extra virgin do smażenia anchois i suszonej słodkiej papryki oraz soli. Stara odmiana zawiera również dodatek mąki kukurydzianej. Przygotowuje się go przez posypanie mąki na patelni lekko osolonej wrzącej wody, cały czas mieszając jak na polentę, a następnie gotując przez około 45 minut. W międzyczasie solone anchois są myte i smażone we wrzącej oliwie z oliwek. Olej kuchenny jest następnie używany do ubierania "fracchiata", przed polewą smażonymi anchoisami. Danie jest również często spożywane z bogatszym dressingiem oleju i posiekanego czosnku i chilli, w towarzystwie smażonych anchois i suszonej słodkiej papryki, smażonej w tym samym oleju co anchois. To smaczne i chrupiące danie pochodzi z końca XVII wieku i jest przykładem regionalnej "cucina povera" lub "poor man ' s cooking", przy użyciu ekonomicznych składników.
