Top of the World
Klasik ve sade tarzı, zarif bir fuaye, küçük de olsa önü büyük kırmızı perde, "Cilea" Tiyatrosu, özellikle on yıldan fazla bir süre sonra şehre geri dönen restorasyondan sonra, mimari ve mobilyalarda rafine edilmiştir.
Bina, 1908 depreminden önce Belediye Binası (eski Dominik manastırı) tarafından işgal edilen bölgede duruyor. Tiyatronun yapım tarihi, inşaat sırasında sayısız engeller, kesintiler ve farklılıklar ile karakterize edilmiştir: 1919'da hazırlanan proje, çeşitli bölümlerde ihale edilmiş, kaynak yetersizliği nedeniyle birçok kez kesintiye uğramış ve 1930'larda tamamlanmıştır. Biçimsel bir bakış açısından, üç binaya bölünmüştür: Corso Garibaldi'ye bakan ilk bina, anıtsallık özelliklerini en iyi ifade eden binadır. Zemin katta, merkezi bir merdivenle ulaşılan ve araçlar için iki yan rampa ile ulaşılan merkezi bir gövde çıkıntılı revaktan oluşmaktadır. Sundurmadan, iki seviye üzerine inşa edilmiş, zarif sütunlar ve mermer kaplamalarla karakterize edilen atriyuma geçilir. Atriyumdan hemen sonra binanın ikinci gövdesine girilir, karakteristik on dokuzuncu yüzyıl at nalı şekline sahip merkezi salon, sahneye bir proscenium ile bağlanır. Üç katlı kutularda ve orta kısımda bir onur kutusuyla kesintiye uğrayan bir galeride yükseklikte gelişir. Kutular, projenin ilk taslağında öngörülen sütunların yerini alan bölümlerle işaretlendi. Çeşitli varyantlara tabi tutulan salon, metal başlıklı makaslarla kubbeli bir çatıya sahipti. Salondan sahne, soyunma odaları ve depolardan oluşan manzaralı kuleye geçilir. Dışarıdan bina, hacimlerin oynanmasını artırarak, bölmeyi üç öğeye ayırır. Ön gövdenin cephesi, iki katı işaretleyen iki ayrı parça ile karakterize edilir: ilki, triglif süslemeli bir saçakta biten, dövülmüş kumdan bir dizi yatay banttan oluşur; ikincisi ise kemerli pencereler veya üçgen saçaklarla birleştirilmiş ve birbirini izleyen kompozit sütunların eğilimi ile karakterize edilir. Sütunların üzerinde, sütunlara uygun olarak, bir ilham perisinin başı ile kısmaların bulunduğu bir saçak ve bir alınlık vardır. Dış mekân, cephelerin duvar cephesini keserek, kavisli yüzeyleri ile ön gövdeyi arkadan ayırmaktadır. İkincisi, Via del Torrione'ye bakan bir alınlık ile karakterize edilir: sonuncusu kemerli olan üç sıra pencereden oluşan tüm binanın en yüksek öğesidir.
Tiyatronun ilk açılışı 1931'de gerçekleşti. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Cilea Tiyatrosu'nun odası genişletildi, kutular dizisine yeni bir şekil verildi, tavan görkemli ve heybetli hale geldi ve yeni oditoryum ile proscenium orkestra için çok zarifti; Böylece Cilea, İtalya'daki en güzel ve işlevsel yapılardan biri haline geldi ve 25 Şubat 1964'te belediye başkanı Domenico Mannino tarafından Giuseppe Verdi'nin Il Trovatore operasıyla yeniden açıldı. Yaklaşık yirmi yıl boyunca yapı, İtalyan ve uluslararası savaş sonrası sanat sahnesinde en güzel isimlerle övünen nesir, çeşitlilik ve tiyatro şirketlerine ev sahipliği yaptı. 1985 yılında, valiliğin denetleme komisyonu, gerekli radikal tadilatlar ve en son yangın önleme yönetmeliklerine uyarlamalar nedeniyle tiyatroyu yaşanmaz ilan etti. Son olarak, neredeyse on sekiz yıllık bitmez tükenmez eserlerden sonra, Cilea Belediye Tiyatrosu, 21. yüzyılın bu ilk bölümünün en önemli sanatçılarını ağırlayarak görkemli sanatsal ve kültürel geleneğini sürdürmeye hazır Reggio şehrine geri döndü. 2008 yılından bu yana, binanın bazı odaları Yeni Civic Art Gallery'ye ev sahipliği yapmaktadır.
