Znajdujemy się w prowincji Modena, na granicy z Toskanią, w otoczeniu zieleni Parku Frignano. Tutaj, u podnóża góry Monte Cimone, wśród zabytkowych kamiennych domów od średniowiecznej architektury, charakterystycznych wsi celtyckich, znajduje się małe miasteczko Fiumalbo znany również jako 'il borgo Dei celti', ze względu na wpływy ludzi w obszarze, który pozostawił w dziedzictwo, z chaty, które można jeszcze odwiedzić. Historia tej małej gminy jest mierzona w szlakach, mulatkach i starożytnych szlakach górskich, które zawsze łączyły równinę Padańską z wybrzeżem Tyrreńskim przez Appenino. Obszar przejściowy, którego populacja w czasach rzymskich, ale wcześniej-myślimy o okupacji celtyckiej-musiał być prawdopodobnie bardzo płynny. Pierwsze osady sięgają Ligurii Friniati, tutaj uchodźcy około 175 pne po klęsce konsula Marka Claudio Marcello, ale pierwsze prawdziwe wieści o wiosce pochodzą z 1038 RNE, kiedy markiz Bonifacy, ojciec słynnej Matyldy Canossy, podarował biskupowi Modeny "fortecę zwaną Fiumalbo". Z tego, co wiemy, a pozostałości są nadal zachowane do dziś, w wiosce miała następnie składa się z twierdzy charakteryzującej się trzema wieżami, zabytkowy kościół San Bartolomeo, małą ufortyfikowaną osadę i monumentalną bramę dostępową.Pozostał w orbicie Księstwa Estense, Fiumalbo zachować przez wieki charakter izolowane, typowe dla każdej innej górskiej wsi, zdobywając pierwszy i prawdziwy rozwój w 1600 roku, a następnie w epoce nowożytnej w wyniku przebudowy nastąpiło w następstwie potężnego trzęsienia ziemi, które zniszczyły część wsi w 1920 roku. Ta wioska jest idealnym miejscem do odkrycia nawet latem na piesze wędrówki po lasach świerkowych i bukowych.
