Zbudowana przez Japończyków na małej wyspie między Japonią a Rosją, latarnia morska Aniva i jej wyspa trafiły do Rosjan po II wojnie światowej. Latarnia morska Aniva została zbudowana przez Japończyków w 1939 roku, na kawałku skały u południowego wybrzeża Sachalinu, cienkiej wyspy o długości 950 km położonej na wschód od Rosji, między morzem japońskim a rosyjskim Morzem Ochockim. Wyspa była w dużej mierze niezamieszkana do XIX wieku, kiedy to Japonia i Rosja zainteresowały się jej aneksją; Rosjan do wykorzystania jako kolonia karna. Doprowadziło to do lat konfliktu, wycofywania się i gromadzenia sił zbrojnych, a oba narody zgodziły się podzielić wyspę przez 50 równoleżnik. Na skalistym wybrzeżu Sachalinu zbudowano pierścień latarni morskich, aby sygnalizować nadlatujące transportowce wojsk i statki handlowe.
Po około 50 latach dzielenia wyspy, Rosjanie zaanektowali ją podczas II wojny światowej, powodując ewakuację około pół miliona Japończyków z powrotem na Hokkaido. W 1951 r. podpisano Traktat z San Francisco, oficjalnie przekazujący prawo własności wyspy Rosjanom, chociaż wiele kwestii terytorialnych pozostaje związanych z okolicznymi, mniejszymi wyspami.
Siedmiopiętrowy budynek od lat stoi opuszczony. Tam, gdzie kiedyś hałaśliwe generatory diesla utrzymywały pracę maszyn, dziś słychać tylko dźwięk fal uderzających o skały.
