Gatchina Palace

Po raz pierwszy pojawia się w dokumentach w 1499 roku, Chotchino - dawna nazwa dla Gatchina - była rosyjską wsią pod rządami Nowogrodu Wielkiego. Zdobyty i utracony przez Liwończyków, a następnie Szwedów w XVII wieku, został odzyskany dla Rosji przez Piotra Wielkiego podczas wojen północnych. Piotr założył tam Cesarski szpital i aptekę, ale dopiero w 1765 r., kiedy Katarzyna Wielka kupiła wieś i okoliczne ziemie dla swojego faworyta, hrabiego Grigorija Orłowa, rozpoczęto prace nad pałacem i parkiem.Orłow zatrudnił włoskiego architekta Antonio Rinaldiego do zaprojektowania Pałacu Gatchina. Rinaldi rozpoczął prace w 1766 roku, a ukończenie budowy w stylu zamkowym zajęło piętnaście lat. Do tego czasu Orłow nie był przychylny Katarzynie i zostały mu tylko dwa lata życia. Po jego śmierci Gatchina została odkupiona przez cesarzową i przekazana jej synowi, przyszłemu carowi Pawłowi. Paul zlecił swojemu ulubionemu architektowi, Vincenzo Brennie, przebudowę pałacu, podkreślając jego twierdzowy charakter, aby zaspokoić jego militarystyczne upodobania. Gatchina pozostała własnością wdowy, Marii Fedorovny, a następnie została przekazana jego synowi, Mikołajowi i, który dodał Sale arsenału do budynku i wykorzystał go jako swoją oficjalną letnią rezydencję, podobnie jak jego syn Aleksander II. Aleksander III spędził prawie pierwsze dwa lata swojego panowania w Gatchinie, przerażony zabójstwem jak jego ojciec. Podczas rewolucji I wojny domowej Gatchina była miejscem dwóch ważnych wydarzeń-ostatecznego upadku rządu tymczasowego Kerenskiego w 1917 roku i klęski Trockiego w ostatecznym przejściu Białej Armii z Estonii w lipcu 1919 roku. Miasto zostało przemianowane na Trock przez sześć lat w 1920 roku. pałac i park zostały otwarte dla publiczności wkrótce po rewolucji i służyły jako muzeum do czasu okupacji przez nazistów w 1941 roku. Podobnie jak gdzie indziej, okupacja przyniosła poważne zniszczenia w pałacu i parku, a prace konserwatorskie trwają nadal ponad 60 lat później.