Top of the World
Mevcut katedral, 11. ve 13. yüzyıllar arasında, Herkül Acheruntinus'a adanmış eski bir Roma tapınağından geriye kalanlar üzerine inşa edilmiş olan erken dönem bir Hıristiyan kilisesinin kalıntıları üzerine inşa edilmiştir.Kilise 1281 yılında, Güney ve Orta İtalya'daki diğer kiliselerde olduğu gibi üç ayrı apsisli bir peribolos ve üç portallı bir cephe ile Romanesk-Gotik formlarda kısmen yeniden inşa edilmiştir.Romanesk tarzdaki katedral 1456 yılında bir depremde ciddi hasar görmüş, ayrıca uzun süre başpiskoposların görev yapmaması nedeniyle bina bakımsız kalmıştır.Ancak 1524 yılında, Acerenza Kontu Ferrillo'nun emriyle kilisenin tam restorasyonuna başlanmıştır. Biri sağ portalde, diğeri sol portalde olmak üzere küçük taslaklardan oluşan bir duvarla kaplı olan cepheye iki kare çan kulesi eklenmiş, ancak bu kule kaybolmuştur. Aynı yıl, mahzen yeniden kutsanmıştır. 1555 yılında Usta Pietro di Muro Lucano, kule üzerindeki yazıttan da anlaşılacağı üzere sağ çan kulesini Rönesans tarzında yeniden inşa etmiştir: 'Ioannes Michael Saracenus SS R E Presb. Card. Archiep. Acherentin. erexit. MDLV' ve ilk lanset penceresinin altında Muro Lucano'lu Usta Pietro'nun hala okunabilen ismi.1921 depreminden sonra çan kulesinin kubbesi bir terasla değiştirilmiş, 1934 yılında ise katedralin kubbesi yeniden inşa edilmiştir çünkü 1930 depremi orijinal silindirik kubbeye ciddi zarar vermiştir. Aynı restorasyon sırasında iç kısımdaki Barok eklentiler kaldırılmıştır.1954 yılında Papa Pius XII katedrali küçük bazilika statüsüne yükseltmiştir.69 metre uzunluğunda ve 23 metre genişliğindeki katedral Latin haçı biçiminde olup, nef ve iki yan koridor 10 sütunla bölünmüş, kafes kirişli bir tavana sahiptir; sağdaki girişte, birinci kattaki girişin üzerindeki koro çatı katına bağlanan taş spiral bir merdivene sahip çan kulesinin kapısı bulunur; sağ koridordan aşağı doğru yürürken, kutsal alanın kapısı fark edilir, ardından uçlarında iki yarım daire şapel bulunan transept'e girilir.Sağdaki, Antonio Stabile'nin 1583 tarihli eseri olan büyük poliptik, büyük tarihi ve sanatsal değere sahiptir; Aziz Thomas Aquinas ile Tesbihli Meryem Ana'yı ve Bakire ve İsa'nın hayatından 15 hikayeyi tasvir eder; merkezi resmin etrafında tesbihin 15 gizemini tasvir eden 15 panel ve içinde yazarı bilinmeyen bir Kutsal Üçlü'nün bulunduğu timpanumu destekleyen yaldızlı ahşaptan iki bükülmüş sütun vardır. Ayrıca, 11. yüzyıldan kalma profidiyen yekpare bir havzanın altında sarmal yivli bir sütun bulunan bir vaftizhane de vardır.Sol transept mihrabında, zengin bir mermer kemerin içinde Antonio Stabile'nin 1570 tarihli Pietà'sı, muhtemelen Pietro di Muro Lucano'nun eseri ve lunette bilinmeyen bir yazarın Son Akşam Yemeği'ni tasvir eden ikinci bir resmi bulunmaktadır. Aynı kolda, papaz odasının Barok sunağı da yeniden monte edilmiştir.Bazilikanın zemin seviyesinin üzerinde yükseltilmiş olan presbiteryum, koronun etrafında üç radyal şapelin baktığı bir peribolosa sahiptir. Peribolosun duvarlarında antik anıtlardan kübik başlıklar ve kısmen yivli üç sütun ve 16. yüzyıldan kalma freskler bulunmaktadır: bir Madonna ve Çocuk ve Assisili Aziz Francis, niş sövelerinde Aziz Jerome ve bir yazıt ile Aziz Peter dahil olmak üzere aziz figürleri tanınabilir.Çapraz tonozlu üç Romanesk şapelin ilki, zengin bir Barok dekorasyona, 17. yüzyıldan kalma bir Başmelek heykeline ve ahşap bir Aziz Roch heykeline, 1754'ten kalma Anton Ludovico Antinori imzalı zarif bir korkuluğa ve sunakta cam çanlar altında iki ahşap heykele sahip olan Başmelek Aziz Mikail'e adanmıştır; İkincisi, Aziz Mariano'ya ait, azizin kalıntıları ve 1613'ten kalma yaldızlı ahşap bir heykel; üçüncüsü ise Aziz Canio'ya ait, Barok bir sunak ve azizin 8. yüzyıldan kalma taş büstünü çevreleyen 17. yüzyıldan kalma ahşap bir büstü.Papaz odasının altında, 1524 yılında kutsanan, Rönesans'ın önemli bir kanıtı olan ve Como'lu Tommaso Malvito tarafından Napoli Katedrali'ndeki Succorpo di San Gennaro'nun daha ünlü mahzeni model alınarak yeniden inşa edilen mahzen ya da Ferrillo şapeli yer almaktadır. Mahzen, uzun süslemeli pulvinoslu dört merkezi sütunun dokuz bölmeli alçak çapraz tonozu desteklediği kare bir alandan oluşmaktadır.Girişin karşısında, üzerinde Giacomo Alfonso Ferrillo ve Maria Balsa'nın portreleri ile Francesco da Milano'ya atfedilen Ferrillo ailesinin mezarının bulunduğu bir nişin yer aldığı küçük bir sunak bulunmaktadır. Duvarların alt kısmı Abriola'lı Giovanni Todisco tarafından yakın zamanda restore edilen ve Aziz Andrew, Aziz Jerome, Magi'nin Hayranlığı ve son olarak Kıyamet Kadını'nı tasvir eden fresklerle kaplıdır ve üst kısımda yivli pilastrlar bulunmaktadır. Tonozda Abriolalı Giovanni Todisco'nun Havarileri, dört Evangelisti ve Aziz Francis, Aziz Anthony, Aziz Bonaventure ve Aziz Dominic'i alçak ve yüksek yuvarlaklarda tasvir eden freskleri vardır. Girişin solunda dört balıklı bir kabartmanın yer aldığı bir stoup bulunmaktadır. Mahzen ve katedralin kendisi Tapınak Şövalyelerini anımsatmaktadır.Melfi Konsili'nin Papalık ile Güneyli Normanlar arasındaki ittifakı onayladığı 1059 yılından beri başpiskoposluk merkezi olan bu görkemli kilisede ilgi çekici unsurlar gerçekten de çoktur: Haçın yokluğu ve onun yerine Hıristiyanlara zulmeden Mürted Julian'ın büstünün varlığı; mahzendeki 500 yıldır pagan sembollerle çevrili barikatlı pencere; Tapınakçı haçlarıyla ve kilisenin dışında bırakılmış bir günah sembolü olan iki kadınla çiftleşen iki maymun heykeliyle dolu ön cephe;
