In sectie D van de monumentale begraafplaats van Staglieno in Genua bevindt zich het graf van Carlo Raggio, gemaakt door de beeldhouwer Augusto Rivalta in 1872. Geboren in Alessandria in 1837, verhuisde Rivalta naar Florence na zijn studie aan de Accademia Ligustica di belle arti in 1859, waar hij werkte in het atelier van Dupré. Rivalta was een van de eerste kunstenaars die de stijl van het "burgerlijk realisme" aanhing, gekenmerkt door een beschrijvende en precieze benadering van de weergave van de werkelijkheid.Het grafmonument van Carlo Raggio is een emblematisch voorbeeld van de burgerlijk-realistische stijl, die bijzonder geschikt was om uitdrukking te geven aan de nieuwe opvatting over de dood die in de tweede helft van de 19e eeuw ontstond. In deze stijl is de weergave van de dood ontdaan van elk symbolisch of spiritueel element, en richt zich uitsluitend op de uitdrukking van het verdriet en het verlies dat het heengaan van een geliefde betekent voor zijn of haar nabestaanden.Het graf van Carlo Raggio wordt gekenmerkt door grote aandacht voor detail, zowel in de weergave van de personages als in de keuze van de kleding en de voorwerpen die hen omringen. De scène toont het bed van de overledene, omringd door rouwende familie en vrienden. Er zijn geen engelachtige of symbolische figuren die het lijden van de aanwezigen verlichten, noch is er hoop op verlossing voor hen die er niet meer zijn.Op deze manier vertegenwoordigt Carlo Raggio's grafmonument een tragisch moment in het leven van een familie, uitgedrukt met een precisie en realisme die het drama van de scène versterken. Raggio's grafmonument is dus niet alleen een kunstwerk van grote historische en artistieke waarde, maar ook een waardevol document van de mentaliteit en waarden van de 19e-eeuwse samenleving.
