Ulusal Arkeoloji Müzesi'nin Sala della Meridiana'sı, Napoli şehrinde ve türünün tüm Avrupa'sında anıtsallık ve büyüklük açısından en etkileyici mimari mekanlardan biridir.(uzunluk m. 54, genişlik ve yükseklik m.20) Saray Napoliten Üniversitesi'nin ikametgahı olduğunda "Halk Kütüphanesine" ev sahipliği yapmak üzere tasarlanan oda, yüzyıl boyunca bitmemiş ve kullanılmamış olarak kaldı. Binanın Kraliyet Bourbon Müzesi'ne (1777) dönüştürülmesinden sonra, birkaç on yıl önce Bourbon Kralı Charles tarafından Napoli'ye taşınan Farnese kütüphanesine ev sahipliği yapan çatıdaki çalışmalarla sonraki yüzyılla ilgileniyordu. Kütüphanenin resmi açılışı, girişteki ithaf plaketinde belirtildiği gibi 1783 yılına kadar uzanıyor, ancak kitapların düzenlenmesi daha uzun sürdü. 1790-1793 yılları arasında, astronom Giuseppe Casella'nın önerisi üzerine binanın Kuzey-Batı kanadına astronomik bir gözlemevi kurmak için hiçbir zaman tamamlanmayan proje ile daha fazla dönüşüm belirlendi. Bu fikir, hem finansal hem de politik zorluklar ve belki de zodyak bandını tam olarak gözlemlemeye izin vermeyecek sınırlı ufuk nedeniyle kısa sürede terk edildi. Sadece güney-batı köşesindeki Salonun zeminine inşa edilen güneş saati ilk projeden kalmıştır. Pompeo Schiaffarelli tarafından tasarlanan, 27 metreden uzun, on iki zodyak işaretinin resimleriyle eliptik şekillerin yerleştirildiği mermer kareler arasında uzanan pirinç bir şeritten oluşuyor. Güneş saati hala çalışıyor: güneşin ışığı, odanın tepesine yerleştirilen Gnomon forumundan tonozun sağına nüfuz ediyor ve yerel öğlen saatlerinde, mevsimlere göre boyunca uzanan zeminin güneş saati çizgisine düşüyor.
