Eski bir film yıldızı gibi, Tanca'daki Gran Teatro Cervantes çürümeye yüz tutmuş olmasına rağmen hala büyüleyici olmaya devam ediyor. Aslında, kaderine terk edilmemiştir - yıllar boyunca binayı korumak ve hayata döndürmek için girişimlerde bulunulmuş, ancak ne yazık ki şimdiye kadar başarılı olunamamıştır. Binanın tarihi aşağıda ayrıntılı olarak anlatılmaktadır, ancak öncelikle bilmeniz gereken önemli bir gerçek vardır: Gran Teatro Cervantes 20. yüzyılın ortalarına kadar Kuzey Afrika'nın en büyük ve en başarılı tiyatrosuydu.Tarihi seviyorsanız, Tanca'yı keşfederken tiyatronun cephesinin önünde yürümeye çalışın - hala açılış tarihi olan 1913'ü gösteren harika bir tabelası var. Biraz ıssız görünümüne rağmen, hala bir cazibe dokunuşunu koruyor ve cephesinde güzel metal kapılar, kabartmalar, heykeller ve süslemeler var.Açılış geceleri, partiler ve balolarla geçmişteki ihtişamını hatırlayan herkes, tadilat devam ederken ve çirkin ördek yavrusu bir zamanlar olduğu gibi kuğuya, bu tarihi tiyatronun hak ettiği güzelliğe dönüşemezken üzüntü duymaktan kendini alamıyor.1911 ve 1913 yılları arasında, kişisel girişim ve kararlılığın birleşimi Esperanza Orellana, kocası Manuel Peña ve girişimci Antonio Gallego'yu Tanca'da büyük bir tiyatro yaratmaya yöneltti. Bu herkesin gurur duyacağı bir bina olacaktı. Açılış gecesi, aralarında Tanca paşası Hadj Ben Abdessadak'ın da bulunduğu sosyetenin en seçkin üyelerini ağırladı. O andan itibaren sahnesi, Shakespeare'in Othello'su gibi oyunlarda sahne alan ünlü sanatçıların uğrak yeri oldu. Tiyatronun 1.400 koltuğu hızla tükeniyordu ve bir performans izlemek istiyorsanız elinizi çabuk tutmanız gerekiyordu. Lola Flores, María Cabellé, Enrico Caruso, Imperio Argentina ve Juanito Valderrama gibi sanatçılar sahneyi süsledi.Bu büyük operaların ve müzikal performansların cazibesi, özel partilere ve kimsenin kaçıramayacağı Yılbaşı kutlamalarına ışıltı katmak için tüm şehre yayıldı. Ancak on yıllar içinde yıldızı sönmeye başladı ve son gösterisi 1980'lerde gerçekleştirildi. Mekan 1990'lara kadar kullanılmaya devam etti, ancak 1993'te son bir gösteri yapıldı ve ardından kaderi mühürlendi.Bugün tiyatroyu ziyaret ederseniz, hem içeride hem de dışarıda bakımsız bir durumda olduğunu ve içini keşfetmenin çok tehlikeli olduğunu göreceksiniz. Yine de İspanyol Devleti tarafından terk edilmedi: 2019 yılında şu koşullarla Fas'a bağışlandı: restorasyon mimarisine saygı göstermeli, adını korumalı ve programında İspanyol kültürünün bir unsuru olmalı. Restorasyon çalışmalarının tamamlanması için üç yıllık bir süre belirlendi ancak şu ana kadar çok az ilerleme kaydedildi. Şu anda tek bildiğimiz, inşaat çalışmalarının Ekim 2021'de yeniden başladığı ve Fas hükümetinin restorasyon, işletme ve bakım masraflarının tamamını üstlenmeyi kabul ettiğidir.
