Grand Palais to kompleks wystawienniczy i muzealny położony na Polach Elizejskich. Budowa Grand Palais rozpoczęła się w 1897 roku po wyburzeniu Palais de l ' Industrie (Pałacu przemysłu) w ramach prac przygotowawczych do wystawy powszechnej z 1900 roku, która obejmowała również utworzenie przyległych Petit Palais i Pont Alexandre III.
Budynek został zbudowany w stylu architektury Beaux-Arts, zgodnie z nauczaniem École des Beaux-Arts w Paryżu. Budynek odzwierciedla zamiłowanie ruchu do dekoracji poprzez kamienne fasady, formalności związane z planowaniem podłogi i zastosowanie innowacyjnych technik, takich jak szklane sklepienie, konstrukcja wykonana z żelaza i lekkiej stali oraz zastosowanie żelbetu.
Główna przestrzeń, o długości prawie 240 metrów, została zbudowana z żelaznego, stalowego i szklanego sklepienia beczkowego, co czyni ją ostatnią z dużych przezroczystych budowli inspirowanych londyńskim Kryształowym Pałacem, które były niezbędne dla dużych zgromadzeń ludzi przed erą elektryczności. Główna przestrzeń była pierwotnie połączona z pozostałymi częściami pałacu wzdłuż osi wschód-zachód przez wielkie schody w stylu łączącym klasycyzm i secesję, ale od tego czasu układ wnętrza został nieco zmodyfikowany.
Na Zewnątrz tego masywnego pałacu łączy imponującą klasycystyczną kamienną fasadę z secesyjną żelazną rzeźbą i wieloma alegorycznymi grupami posągów, w tym pracami rzeźbiarzy Paula Gasqa, Camille 'a Lefèvre' a, Alfreda Bouchera, Alphonse-Amédée Cordonnier i Raoula Verleta.
Wielka inauguracja miała miejsce 1 maja 1900 roku i od samego początku pałac był miejscem różnego rodzaju pokazów, oprócz zamierzonych Wystaw Artystycznych. Pałac służył również jako szpital wojskowy podczas I wojny światowej, zatrudniając miejscowych artystów, którzy nie byli rozmieszczeni na froncie do dekoracji pomieszczeń szpitalnych lub do wykonywania form do protez kończyn.
Hitlerowcy oddali Palais do użytku podczas okupacji Francji w czasie ii Wojny Światowej. najpierw używany jako skład samochodów ciężarowych, Palais następnie mieścił dwie nazistowskie wystawy propagandowe. Paryski ruch oporu używał Grand Palais jako siedziby głównej podczas wyzwolenia Paryża. 23 sierpnia 1944 r. z okna na Avenue de Sèlves ostrzelano nacierającą kolumnę niemiecką, a Niemcy odpowiedzieli atakiem czołgów na Pałac. Atak zapalił siano, które zostało przygotowane na pokaz cyrkowy, a przez następne 48 godzin gęsty czarny dym z pożaru spowodował poważne uszkodzenia budynku.
