Gravensteen

Descrizione

Gravensteen to zamek w Gandawie pochodzący ze średniowiecza. Nazwa oznacza w języku niderlandzkim "zamek hrabiów". Arnulf I (918-965), hrabia Flandrii, jako pierwszy umocnił to miejsce, budując średniowieczny bastion na tej wysokiej wydmie, naturalnie chronionej przez rzekę Leie i jej bagniste brzegi. Bastion ten składał się z centralnego drewnianego budynku i kilku okolicznych budynków, również w drewnie.

Na początku XI wieku drewniany budynek został zastąpiony przez kamienną rezydencję, składającą się z trzech dużych sal, które składają się z trzech kondygnacji, połączonych kamienną klatką schodową. Monumentalne kamienne schody, otwory świetlne, kominki wbudowane w ściany i latryny były znakami znacznego luksusu i komfortu w tamtych czasach. Prawdopodobnie istniała też Wieża. Ten etap budowy, przypisywany hrabiemu Baldwinowi IV (938-1035) lub hrabiemu Baldwinowi V (1035-1067), zbiegł się z reorganizacją Hrabstwa Flandrii, w wyniku której Gravensteen stało się centrum wicehrabiego, regionalnej jednostki administracyjnej.

Sto lat później, zamek motte-and-bailey został zbudowany, składający się z podniesionej ziemi (motte) i zamkniętego dziedzińca (bailey). Zamki Motte-and-bailey były dość rozpowszechnione w XI i XII wieku. Wokół zamku wykopano fosę, a wykopana Ziemia posłużyła do stworzenia Kopca wokół kamiennego budynku centralnego. W konsekwencji parter stał się piwnicą, a drugie piętro nowym parterem. W 1176 roku pożar strawił zarówno główny zamek, jak i zabudowania na baszcie.

Napis w języku łacińskim nad bramą wjazdową mówi, że hrabia Filip (1168-1191) zbudował ten zamek w 1180 roku. Wzgórze motte stało się wyższe i szersze. Centralny budynek stał się potężnym donjonem, o wysokości około 30 metrów, z dwoma piwnicami i dwiema dużymi kondygnacjami naziemnymi, z których dolna była wyposażona w ceglany sklepiony beczkowo strop. Górna sala miała charakter czysto mieszkalny. Brama wjazdowa do twierdzy hrabiego została wzmocniona zewnętrzną bramą, łączącą się z kamienną obudową, która miała wystające wieżyczki z machicolacjami i blankami do obrony.

Mniej więcej w tym samym czasie cały bailey został poddany gruntownemu remontowi i stał się domem nowego kamiennego kościoła Sint-Veerlekerk (Saint Pharaildis Church), który został konsekrowany 30 czerwca 1216 roku. Stare drewniane budynki otaczające główny zamek na motte zostały również zastąpione przez kamienne budynki. Pozostałości po nim widoczne są do dziś we wschodniej oficynie oraz w rezydencji hrabiego. Obecnie stajnie należą do najlepiej zachowanych aneksów. Rząd kolumn, ozdobiony pięknymi liśćmi-wzorzystymi kapitelami i wspornikami, dzieli sklepioną przestrzeń na dwie nawy.

Później zamek był siedzibą zarówno Rady Flandrii, najwyższego sądu hrabstwa, jak i Sądu feudalnego w Oudburgu, regionalnej ławie radnych. Do kompetencji Rady należały poważne przestępstwa kryminalne i lese-majesty. Wzniesiono nowe budynki dla obu sądów: sale sądowe, biura urzędnicze i lochy. Ofiary były przetrzymywane w pomieszczeniach pół-podziemnych, prewencyjnie lub podczas procesów, w okrutnych okolicznościach. Byli czasami poddawani makabrycznym torturom, aby zmusić ich do przyznania się. Zazwyczaj byli w areszcie prewencyjnym tylko na kilka dni, tuż przed procesem, ale były przerażające wyjątki.

Warsztat menniczy hrabiego został przeniesiony na zamek około 1353 roku. W 1491 roku Gandawa utraciła jednak swoją działalność menniczą z powodu buntowniczej postawy jej mieszkańców wobec Maksymiliana I (1459-1519). Dziś tylko nazwa ulicy geldmunt ("money mint") odzwierciedla tę działalność.

W ciągu XVIII wieku Gravensteen stopniowo tracił funkcję centrum administracyjnego. Kilka z opuszczonych budynków zostało sprzedanych publicznie. Inżynier Jean-Baptiste Brismaille kupił dawny zamek motte i przekształcił go w kompleks przemysłowy. Obecnie w istniejących budynkach mieściły się młyny bawełniane, warsztat konstrukcji metalowych i około pięćdziesięciu rodzin robotniczych. Przy bramie Brismaille zbudował rezydencję zarządczą. W drugiej połowie XIX wieku przestarzałe budynki nie były już zgodne z przepisami bezpieczeństwa, które stały się bardziej rygorystyczne, więc firmy przeniosły się na przedmieścia miasta. Gravensteen miał zostać zburzony i sprzedany jako działka budowlana. Plan rozwoju obejmował zburzenie zamku, zrównanie płaskowyżu motte i budowę dwóch dróg w poprzek działki. Na szczęście projekt upadł z powodu braku zainteresowania.

Począwszy od 1865 roku miasto Gandawa, wraz z Państwem belgijskim, zaczęło systematycznie odkupywać od osób prywatnych budynki na dawnym motte. Inicjatywa ta została zainspirowana działaniami niewielkiej grupy mieszkańców Gandawy, krzewiąc ducha ochrony zabytków, zarówno w Polityce, jak i opinii publicznej. W 1888 roku rozpoczęto prace rozbiórkowe, a praktycznie wszystko, co nie zostało wykonane z wapienia Tournai, rozebrano, odsłaniając imponujące pozostałości średniowiecznego zamku. Prace konserwatorskie rozpoczęto w 1893 roku na wzór francuskiego konserwatora Eugène ' a Viollet-le-Duc. Architekt odpowiedzialny, Jozef De Waele, opowiedział się za romantyczną interpretacją zamku jeszcze za czasów hrabiego Filipa Alzacji.

W 1907 roku odrestaurowane części Gravensteen zostały otwarte dla publiczności. Od Targów światowych w Gandawie w 1913 roku odbywają się liczne imprezy kulturalne, imprezy i imprezy w Gravensteen, który jest obecnie najważniejszą atrakcją turystyczną miasta.