Grobowce zostały przeniesione z wnętrza dawnego kościoła św. Franciszka, obecnie monumentalnej ruiny bez dachu, do podportyku i tam ponownie złożone w 1659 roku. W obecnym kształcie portyk jest wynikiem neogotyckiej rekonstrukcji, ukończonej w 1850 roku przez inżyniera Filippo Bandiniego. Grób Paola Bianca Malatesti, pierwszej żony Pandolfo III, zdobią posągi, korbele, wiszące łuki i skręcone kolumny wieńczące wizerunek zmarłej, leżącej na pokrywie kunsztownego sarkofagu. Jest to autentyczne arcydzieło późnego gotyku rzeźby weneckiej, autorstwa Maestro Filippo di Domenico. Skromniejszy jest grobowiec Bonetto da Castelfranco, zamówiony przez Sigismondo Malatesti, aby umieścić w nim szczątki jego wiernego lekarza. Po przeciwnej stronie portalu znajduje się renesansowy grobowiec Pandolfo III Malatesti, wykonany na zlecenie jego syna Sigismondo, który najprawdopodobniej powierzył projekt Leonowi Battiście Albertiemu. Podczas niedawnych prac konserwatorskich całego monumentalnego kompleksu niespodziewanie odnaleziono zmumifikowane ciało Pandolfo III.
