Zamanın, güzelliğin ve doğanın özünü bir arada yakalamış gibi görünen bir köy olan Ysternia'da karşı konulmaz derecede büyüleyici bir şey var. Dolambaçlı yollardan yukarı çıkarken, Tinos'un Meltem rüzgarları açık pencerelerden yüzümüzü nazikçe okşarken, özel bir yere gittiğimizi biliyorduk. Yerliler bize buradaki gün batımının nefesimizi kesecek türden olduğunu söylemişlerdi ve biz de bu doğal manzarayı deneyimlemek için sabırsızlanıyorduk
Meroviglia tepesinin yamaçlarında tünemiş olan Ysternia, Ege'ye bakan bir amfi tiyatro gibi karşıladı bizi, beyaz yapıları akşamüstü ışığında usulca parlıyordu. Park edip dışarı çıktık, devedikeni ve kekik kokularıyla zengin havayı derin derin içimize çektik. Köyün mermer kaplı yolları, Ysternia'nın bol mermer ocaklarıyla beslenen, gelişen bir sanat ve zenginlik merkezi olduğu görkemli bir geçmişin hikayelerini fısıldar gibi bizi içeri davet etti
.Köy pitoresk bir ortamdan daha fazlasıdır; ince mermer işçiliğinin yaşayan bir müzesidir. Ysternia, mirasları köyü inşa eden taşa kazınmış olan Malakates kardeşler ve George Vitalis gibi Tinos'un en ünlü heykeltıraşlarından bazılarının doğum yeridir. Dar sokaklarda yürürken, ayaklarımızın altındaki ve başımızın üstündeki mermer canlanıyor gibiydi; her bir parça, uzun, gelişmekte olan bir beceri ve gelenek öyküsünün bir bölümüydü
.İki katlı Kiklad konaklarının kendileri birer sanat eseridir, mermer lentoları zamanın ötesine geçen tasarımlarla karmaşık bir şekilde oyulmuştur. Pencere çerçeveleri de mermerden yontulmuş olup, her biri biçim ve işlevin ustaca bir karışımıdır. Dar sokaklar sizi daha da içeri çağırır, kemerleri serin bir gölge sağlarken, dik sokaklar aşağıdaki denizin derinliklerine doğru yuvarlanıyormuş gibi görünür.
Ve bir de avlular var - her biri Syros'a ve açık bir günde ufuktaki diğer Kiklad adalarına kadar uzanan panoramik bir bakış açısı sunan, begonviller ve sardunyalarla dolu renk vahaları.
Güneş alçalmaya başlayıp sakin Ege sularının üzerine menekşe rengini bıraktığında, Ysternia'nın gün batımının neden kaçırılmaması gereken bir gösteri olarak övüldüğünü anladık. Sanki güneşin kendisi günün son selamını vermek için bu mükemmel amfitiyatroyu seçmiş gibiydi, bizi huşu içinde bıraktı ve Tinos'un bu güzel köşesinin sunduğu huzur için minnettar bıraktı. Bu deneyim, doğal güzelliğin ve insan sanatının uyumlu bir karışımı, geçmişle bugün arasında asılı kalmış bir an, Ysternia'nın kendisi gibi hem kalbe hem de taşa kazınmış bir hatıraydı
.
