Úthlutun "dei Lattani" til Madonnu og helgidómsins í heild er ekki eingöngu tilefni. Það eru reyndar þeir sem halda því fram að það eigi að vísa til samheitisins sem gefur til kynna staðsetningu og/eða tilvísun hins helga táknmyndar, en það eru líka þeir sem vísa til goðsagnakennda geit sem er skilgreind sem "mjólkurvörur" sem var orsök áðurnefndrar "kraftaverka" uppgötvunar. Enn aðrir vísa til stað sem upphaflega var tengdur heimildadýrkun og það er einmitt S. Maria delle Fonti sem P. Francesco Gonzaga kallar hann á 16. öld, í verki sínu De Origine Seraphicae Religionis Franciscanae de Observatia (Róm 1587- 527)Píus páfi XII, með pontifical Brief Vitae Hujus Jactati frá 12. maí 1952, eignar henni í staðinn samkirkjulega og tignarlegri titilinn Regina Mundi.Sanctuary of Maria Santissima dei Lattani er staðsett á frábærum stað í skógi vöxnum hlíðum Roccamonfina eldfjallsins, og er dæmigerðasti minnisvarði þessarar borgar. Trúarsamstæðan, sem var stofnuð árið 1430 af San Bernardino frá Siena og San Giacomo della Marca, inniheldur kirkjuna, einsetuhúsið í San Bernardino, klaustrið, klaustrið og húsgarðinn. Hefðin segir að á árunum 1429-1430 hafi smaladrengur uppgötvað heilaga mynd af Madonnu í helli á meðan hann ætlaði að hafa umsjón með geitahópnum sínum. Fréttin breiddist hratt út fyrir bæinn og fór að laða að svo marga pílagríma að San Bernardino og San Giacomo stoppuðu á Monte Lattani. Bræðurnir tveir, sem skildu aðstæðurnar, unnu að því að reisa musteri þar sem hægt var að koma styttunni fyrir á verðugan hátt. Þökk sé framlögum sem bárust áberandi hófst bygging fyrstu kapellunnar, síðan stækkuð og breytt í rómverska kirkju (1430) sem aftur á móti verður endanleg kirkja í gotneskum stíl, fullgerð á milli 1448 og 1507 og endurreist. milli 1962 og 1999.Hægt er að komast að kirkjunni eftir að hafa gengið upp tignarlegan stiga úr staðbundnum steini, sem endar í gotneskum stíl, þar sem inngangsgáttin í kastaníuviði opnast (1507). Að innan er eitt skip með krosshvelfingum, studd glæsilegum stoðum. Upprunalega styttan af Madonnu sem fannst í hellinum er geymd í einni af hliðarkapellunum. Vinstra megin við kirkjuna er aðgangur að hellinum þar sem uppgötvunin átti sér stað. Hægra megin er hins vegar hið stórfenglega rétthyrnda klaustur umkringt dálkum af mismunandi lögun sem standa undir hluta heimavistar Fransiskusmæðra. Mjög áhugaverð eru málverkin sem prýða hvelfingarnar og veggina, framkvæmd af föður Tommaso da Nola á árunum 1630 til 1637.Í aðalgarði trúarsamstæðunnar er Madonnu-gosbrunnur, sem er frá 1400 og listilega unnið. Vinsæl hefð kennir lindarvatninu kraftaverkaeiginleika, sem tryggir fæðingu sona þeim sem drekka það. Vinstra megin við húsgarðinn, þegar gengið er inn, er hið fræga Hermitage of San Bernardino, líklega reist á undan kapellunni, sem síðar varð móttökumiðstöð fyrir pílagríma. Byggingin hefur haldist nánast samhljóða upprunalegu skipulagi hennar og einkennist fyrst og fremst af fallegum glugganum sem skreyttur er að ofan með „tracery rose“ í basaltsteini.