Top of the World
Verscholen in het hart van India, in het stadje Chhatarpur in Madhya Pradesh, ligt een van de meest unieke en paradoxale spirituele plekken ter wereld: de tempels van Khajuraho. Op het eerste gezicht lijken de ingewikkelde, erotische gravures die de tempelmuren sieren misschien niet te passen bij een gebedsplaats. Toch is het juist deze juxtapositie die van Khajuraho een diep meeslepende bestemming maakt, die een brug slaat tussen het aardse en het goddelijke.De tempels werden tussen de 10e en 12e eeuw gebouwd door de Chandela-dynastie en vertegenwoordigen een hoogtepunt van de Indiase kunst en architectuur. Ooit bestond het complex uit 85 tempels, vandaag de dag zijn er nog ongeveer 25 over, stuk voor stuk meesterwerken van vakmanschap. Verdeeld in westelijke, oostelijke en zuidelijke groepen zijn de tempels gewijd aan verschillende godheden uit het hindoeïstische en jain pantheon.Hoewel de tempels bekend staan om hun expliciete beeldhouwwerken, is het de moeite waard om op te merken dat deze slechts een fractie vormen van het getoonde kunstwerk. Ze staan naast een groot aantal andere scènes - van oorlog, het dagelijks leven en goddelijke wezens - die de menselijke ervaring in zijn totaliteit vastleggen. De erotische kunst zelf is verre van gratuit; ze staat eerder symbool voor verschillende spirituele en filosofische ideeën. Sommige interpretaties suggereren dat ze de vereniging van de individuele ziel met het goddelijke voorstellen, of de vergankelijke aard van wereldse verlangens aantonen.Het ingewikkelde houtsnijwerk is ook een viering van leven en vruchtbaarheid. Aangezien veel oude culturen de scheppingsdaad als een van de heiligste rituelen beschouwden, zou de expliciete aard van deze beelden geïnterpreteerd kunnen worden als een belichaming van het goddelijke in het aardse rijk. In het hindoeïsme sluiten sensualiteit en spiritualiteit elkaar niet uit, maar worden ze gezien als een integraal onderdeel van de menselijke ervaring.De tempels zelf zijn architecturale hoogstandjes. Gebouwd in de Nagara stijl, hebben ze ingewikkeld gebeeldhouwde buitenkanten en heiligdommen die de afgodsbeelden huisvesten. De hoofdtempels hebben een hal, een vestibule en een sanctum bekroond door een torenspits. De symmetrie en geometrische precisie waarmee deze bouwwerken werden gebouwd, getuigen van het geavanceerde begrip van wiskunde en architectuur van die tijd.De tempels van Khajuraho zijn niet alleen overblijfselen uit een vervlogen tijdperk, maar levende monumenten die nog steeds een plaats van aanbidding en bedevaart zijn. Hier vindt ook het jaarlijkse Khajuraho Dance Festival plaats, waar klassieke dansers uit heel India komen optreden en de beelden tot leven brengen.Als je Khajuraho bezoekt, word je gedwongen na te denken over de complexe wisselwerking tussen het heilige en het profane, het vlees en de geest. Het is een plek die conventionele percepties van spiritualiteit uitdaagt en je aanspoort dieper na te denken over de relatie tussen menselijk verlangen en goddelijke aspiratie. Daarmee biedt Khajuraho een diepgaande les: dat we in het omarmen en begrijpen van ons aardse zelf een pad naar het goddelijke kunnen vinden.
