Hohensalzburg Kalesi

Hohensalzburg Kalesi, Avrupa'nın en büyük ortaçağ kalelerinden biridir. Kalenin inşaatı 1077 yılında Başpiskopos Gebhard von Helfenstein yönetiminde başladı. Kutsal Roma İmparatorluğu'nda Salzburg başpiskoposları zaten güçlü siyasi şahsiyetlerdi ve çıkarlarını korumak için kaleyi genişlettiler. Gebhard'ın Yatırım Tartışması sırasında İmparator Henry IV ile çatışması kalenin genişlemesini etkiledi. Kale sonraki yüzyıllarda kademeli olarak genişletildi. Halka duvarlar ve kuleler 1462 yılında Prens-Başpiskopos Burkhard II von Weißpriach altında inşa edilmiştir.

Prens-Başpiskopos Leonhard von Keutschach kaleyi 1495-1519 yılları arasında genişletti. Daha sonra Leonhard'ın yerine geçecek olan meslektaşı Matthäus Lang von Wellenburg, 1515'te kalenin üst avlusuna yük erişimi sağlayan çok erken ve ilkel bir füniküler demiryolu olan Reisszug'un bir tanımını yazdı. Hat, güncellenmiş halde de olsa hala var ve muhtemelen dünyanın en eski operasyonel demiryoludur. 16. yüzyılda başlayan ve 17. yüzyılda tamamlanan mevcut dış burçlar, Türk işgali korkuları nedeniyle önlem olarak eklenmiştir.

Kalenin kuşatma altına girdiği tek zaman, bir grup madenci, çiftçi ve kasaba halkının Prens-Başpiskopos Matthäus Lang'i devirmeye çalıştığı, ancak kaleyi alamadığı 1525'teki Alman Köylü Savaşı sırasındaydı. 1617'de devrik Başpiskopos Wolf Dietrich von Raitenau burada hapishanede öldü. Otuz Yıl Savaşı sırasında Lodron Başpiskoposu Kont Paris, Hohensalzburg da dahil olmak üzere şehrin savunmasını güçlendirdi. Kaleye barut depoları ve ek kapı evleri gibi çeşitli parçalar ekledi. Kale, 1800'teki İkinci Koalisyon Napolyon Savaşı sırasında General Jean Victor Marie Moreau komutasındaki Fransız birliklerine savaşmadan teslim edildi ve son Prens-Başpiskopos Kont Hieronymus von Colloredo Viyana'ya kaçtı. 19. Yüzyılda, 1861'de askeri karakol olarak terk edilmeden önce kışla, depo ve zindan olarak kullanılmıştır.

Hohensalzburg kalesi 19. yüzyılın sonlarından itibaren yenilenmiş ve önemli bir turistik cazibe merkezi haline gelmiştir. Bugün Avrupa'nın en iyi korunmuş kalelerinden biri olarak duruyor. 20. yüzyılın başlarında, I. Dünya Savaşı sırasında İtalyan savaş esirlerini tutan bir hapishane olarak kullanıldı.

Mimari

Kale çeşitli kanatlardan ve avludan oluşmaktadır. Krautturm (toz kulesi), 'Salzburg Boğası' (Salzburger Stier) olarak adlandırılan 200'den fazla borudan oluşan büyük bir aerofona ev sahipliği yapmaktadır. Bu devasa mekanik organ 1502 yılında Başpiskopos Leonhard von Keutschach tarafından yaptırılmıştır.

1498'den itibaren Başpiskopos Leonhard von Keutschach, üçüncü kata muhteşem devlet dairelerini yerleştirdi. Başpiskoposların normalde yaşayacağı odalar bir kat altındaydı. Devlet daireleri öncelikle temsili amaçlar ve festivaller için kullanıldı. Altın Salon zengin bir şekilde dekore edilmiş ve kalenin başpiskoposlara sadece kriz zamanlarında sığınak olarak değil, aynı zamanda 16. yüzyıla kadar bir konut olarak da hizmet ettiğini göstermektedir.

Daha fazla yer kazanmak için Başpiskopos Leonhard von Keutschach'ın sağ dış duvarına dört büyük mermer sütun inşa edilmiş ve üzerine bir sundurma eklenmiştir. Diğer odalarda olduğu gibi tavan da kasalıdır ve her bir kasa gökyüzündeki yıldızları simgeleyen altın düğmelerle süslenmiştir.

Tavanı destekleyen 17 metre uzunluğundaki kirişten özellikle bahsetmeye değer. Leonhard von Keutschach'ın arması, Kutsal Roma İmparatorluğu, en güçlü Alman kasabaları ve Salzburg'a bağlı piskoposluklarla birlikte üzerine boyanmıştır.

Başpiskopos Leonhard von Keutschach Şapeli

Başpiskopos Leonhard von Keutschach (1495-1519) şapeli daha sonra yaptırdı. Kiriş tavanındaki figürlü konsollardan birinin yer açmak için sökülmesi gerekiyordu. Zengin süslemeli bir yıldız kasası şapelin tavanını süslemektedir. Girişteki kapının iç kısmı sıva ile kaplıdır. Boyalı çerçeve, gri başlıkları olan yüksek bir kaide üzerinde kırmızı sütunlar göstermektedir. Salzburg ve Leonhard von Keutschach'ın arması, gönye, legate haçı ve kılıcın altındaki timpanumda yeniden üretilir. Armanın özel bir özelliği şalgamdır ve kalenin birçok yerinde bu, prens-başpiskopos Keutschach'ın inşaat faaliyetinin bir göstergesi olarak bulunabilir. Şapelin kuzey duvarında, yan odadan kilise hizmetine katılmayı mümkün kılan iki açıklık vardır.

Altın Oda

Altın Oda, soylu odaların en görkemli şekilde döşenmiş odasıdır. İki uzun duvar, sarmaşıklar, üzümler, yapraklar ve hayvanlarla zengin bir şekilde dekore edilmiş banklar tarafından işgal edilmiştir. Bu banklar daha önce kumaş veya deri ile kaplıydı, ancak döşeme modern çağa dayanamadı. Duvarlar ayrıca duvarın alt kısmını süsleyen altın kabartmalı deri goblenle kaplanmıştı.

yatak Odası

Yatak odası, soylu odaların en samimi odasıdır. Orijinal mobilyalar ve goblen gibi değerli tekstiller zamanla yerini daha 'modern' olanlara bıraktı. Soğuktan korunmak için özenle hazırlanmış perdeleme hala geçmişin ihtişamına tanıklık ediyor. Panellerin üst kısmı yaldızlı düğmeler ve rozetlerle süslenirken, bugün çıplak olan alt kısım muhtemelen deri veya kadife goblenle kaplanmıştır. Kapı, temelde ahşap çerçeveli zeminde bir delik olan bir tuvaleti gizler. Geçmişte bu son derece modern bir sıhhi tesisdi ve her kattan erişilebiliyordu.