W wyniku delikatnego połączenia sztuki i nauki został stworzony w 1867 roku przez Giambattistę Embriaco, dominikańskiego fizyka i księdza pasjonującego się zegarmistrzostwem. W 1873 roku zegar wodny został zainstalowany w Pincio w żeliwnej wieży pośrodku stawu zaprojektowanej przez architekta Gioacchino Ersocha. Kwiatowy styl wskazówek i nadrzewna wieżyczka z mechanizmami zegara zostały zaprojektowane tak, aby idealnie wkomponować się w otaczający park. Od momentu powstania hydro-chronometr nie miał łatwego życia ze względu na zużycie czasu i nieuprzejmość tych, którzy zniszczyli jego delikatne mechanizmy, aż do zablokowania jego funkcjonowania. W listopadzie 2004 r. Centrum ELIS, w którym mieści się jedna z najbardziej prestiżowych szkół złotniczych i zegarmistrzowskich we Włoszech, zaproponowało Gminie Rzymu nieodpłatną renowację i późniejszą konserwację zegara.
