Jezioro Ampollino to sztuczne jezioro położone w Sila. Budowa zapory rozpoczęła się w 1916 roku, a zakończyła w 1927 roku. W jej inauguracji brał udział król Vittorio Emanuele III. Jezioro to ma szczególną charakterystykę, w rzeczywistości kąpie się w trzech różnych prowincjach: Cosenza, Crotone i Catanzaro. Był to pierwszy sztuczny zbiornik wodny zbudowany w Sila. Został zbudowany przez Southern Electric Company poprzez zablokowanie biegu rzeki Ampollino w celu stworzenia basenu hydroelektrycznego. Jest połączona zastawką z jeziorem Arvo, z którego czerpie dalszą wodę. Jej wody zasilają elektrownię Orichella, położoną na 800 m, wykonując skok na 480 m. Jej wody są następnie gromadzone w basenie kompensacyjnym, skąd trafiają do drugiej elektrowni, Timpa grande, położonej na wysokości 541 m. Następnie wody są ponownie zbierane i kierowane do trzeciej elektrowni, Calosia w rejonie Cotronei. Za elektrownią Calosia wody wpływają do rzeki Neto i są wykorzystywane do nawadniania, opryskując równinę górnego markiza Crotone. W górę rzeki jeziora Arvo i Savuto karmią go w okresach suszy. Jezioro jest połączone z jeziorem Arvo rurociągiem tunelowym. Tama jest prowadzona w dół rzeki przez zakrzywioną zaporę ścienną o zwykłej grawitacji, o długości 129 metrów i wysokości 29,50 m (według oficjalnych danych), chociaż niektóre dane wskazują na wysokość zapory na 26 m, a do jej budowy w pobliżu jest Trepidà wieś została utworzona. Będąc w kontakcie z jeziorem Arvo, gatunki ryb są prawie takie same: pstrąg, okoń, kleń, lin, karp i drobne karpiowate.brąz (2000-1800 pne) nad brzegiem jeziora Ampollino. W miejscowości Fiume Tassito widoczne są pozostałości dwułukowego mostu z czasów Cesarstwa Rzymskiego, świadczące o starożytnym systemie drogowym, który przecinał Sila w czasach starożytnych. W 2005 roku Ampollino zyskało międzynarodowe zainteresowanie z powodu rzekomego zaobserwowania wodnego gada podobnego do plezjozaura lub potwora z Loch Ness. Domniemana obserwacja nigdy nie została zaprzeczona ani potwierdzona.
