Ya Kipindi Renaissance, kisha baadaye kuliko makanisa mengine ya Teggiano, S. Martino ina wamekwisha restorations mbalimbali juu ya karne; si angalau moja zifuatazo moto wa 1820, Na Giovanni Carrano. Mpango ni basilical, na naves tatu waliojitenga na nguzo monolithic jiwe, bila transept; kutoka presbytery unaweza kupata apse, polygonal vaulted, kwa njia ya arch pande zote ushindi kupumzika kwenye nguzo imara. Upatikanaji wa mambo ya ndani ni kutolewa kwa njia ya ukumbi na matao tatu pande zote kupumzika kwenye nguzo laini; vaults ni msalaba.
Portal kuu, flanked na milango miwili ndogo, ingawa si andikwa tarehe yoyote, ina aina ya mapambo ya mwishoni mwa karne ya kumi na nane, ni sumu kwa nguzo mbili kupumzika kwenye pedestal, kupambwa na ngao mbili vyeo na surmounted kwa architrave na Frieze.
Kumbukumbu za kihistoria zinaonyesha st. Martin kama parokia hadi 1940.
