Wysokość, na której stoi Kościół Katedralny w Santander stanowi ostatnie pozostałości starożytnego wzgórza Somorrostro, wybranego przez Rzymian na pierwotne zaopatrzenie obecnego miasta. Jego wyjątkowe warunki strategiczne, będące wówczas cyplem niemal całkowicie otoczonym przez morze, z którego dominowała cała zatoka, zadecydowały o ciągłości obecności człowieka w tej enklawie przez całe średniowiecze. Przyznanie jurysdykcji Santander w 1187 roku, pod kuratelą opata jego kościoła, zmotywowało do ważnego rozwoju gospodarczego, który pozwolił na budowę obecnego budynku katedry, jak również zamku miasta na jego zachodniej flance, konsolidacji tego, co później zostało nazwane Puebla Vieja i budowy nowych murów do obrony całej populacji i jego aktywnego portu.
