Katedra poświęcona Santa Maria Assunta została zbudowana około 1120 roku na istniejącym wcześniej kościele poświęconym Santa Maria, zniszczonym przez silne trzęsienie ziemi. Fasada w stylu romańskim Pisano sięga XIII wieku, kiedy kościół został powiększony i ozdobiony najprawdopodobniej przez Nicola Pisano, który pracował w pobliskim Baptysterium.
We wnętrzu znajduje się krzyż łaciński z trzema nawami oddzielonymi 22 granitowymi kolumnami i ścianami pomalowanymi na czarno-białe pasy. W lewej nawie znajduje się Pergamon, przebudowany z wykorzystaniem elementów pochodzących z XII, natomiast w kaplicy znajduje się Drewniana Grupa osadnicza (1228), arcydzieło rzeźby Romańskiej.
Katedra ma późny renesansowy wygląd z powodu ciągłych przeróbek, które miały miejsce na przestrzeni wieków, takich jak wielki kasetonowy sufit z dekoracyjnymi elementami geometrycznymi.
W centrum nawy popiersia świętych Kościoła wolterranskiego: Sant 'Hugo, San Giusto, San Lino Papa, San Clemente i Sant' Actinia i Grekiniana.
