Katedra w Bradze

Katedra w Bradze jest najstarszą katedrą w kraju, która zrodziła popularne w Portugalii powiedzenie: "starsza niż Katedra w Bradze". Budowa rozpoczęła się jeszcze przed powstaniem Portugalii, co tłumaczy, dlaczego całe miasto rozrosło się wokół samej katedry. Z kilkoma stylami architektonicznymi widocznymi na fasadach i ścianach, a mianowicie romańskimi i gotyckimi, z głównie barokowym wnętrzem, na przestrzeni lat Katedra włączyła pięć kaplic, dwa krużganki, Galilejską, apsydę, chevet i zakrystię. Pierwotny styl romański jest niewątpliwie najciekawszy i przetrwał w ogólnej strukturze katedry, w południowym wejściu i we wspaniałym zachodnim portalu, na którym wyryto sceny ze średniowiecznej legendy o Lisie Reynardzie (obecnie osłonięte portykiem w stylu gotyckim). Jeśli chodzi o wygląd zewnętrzny, najbardziej uderzającymi detalami są wieże z wyrafinowanymi kamiennymi inkrustacjami w stylu Manueliny oraz dach, wczesne dzieło João de Castilho, który później zbudował Mosteiro dos Jerónimos w Lizbonie. Do katedry można dostać się z zachodniego portalu lub przez dziedziniec i krużganek otoczony gotyckimi kaplicami od strony północnej. Wewnątrz kościoła znajduje się piękny inkrustowany Ołtarz Manuelinowy, wysoka kaplica ozdobiona azulejos ilustrująca historię pierwszego biskupa Bragi oraz wspaniałe podwójne barokowe organy wsparte imponującymi satyrami i trytonami, które są grane podczas Mszy Św. w każdą niedzielę o 11:30. Dalla chiesa si accede al tesoro, che custodisce una vera e propria miniera di oggetti d 'arte sacra, come l' incantevole Nossa Senhora do Leite, opera cinquecentesca che raffigura la vergine nell ' atto di allattare il Cristo, attribuita allo scultore francese Nicolas Chanterène. Da non perdere, inoltre, la croce di ferro usata nel Cinquecento per celebrare la prima messa in Brasile. La visita prosegue con la Capela de São Geraldo (risalente al XII secolo ma rimaneggiata più volte nel corso del tempo) rivestita di azulejos e la Capela da Glória del XIV secolo, il cui interno fu dipinto nel XVI secolo con motivi geometrici tipicamente moreschi.