Katedra w Montrealu ma imponującą fasadę z portykiem w trifort i dwiema dużymi ufortyfikowanymi wieżami, z których jedna, Prawa, została przekształcona w dzwonnicę. Oprócz wież na fasadzie znajdują się również bardzo cenne drzwi z brązu, z których jedno pochodzi z 1185 roku, dzieło Bonanno Pisano. Portyk, który otwiera się po lewej stronie, został zbudowany w latach 1547-1569 przez Giovanniego Domenico Gagini i Fazio Gagini. Wygląd katedry przeszedł kilka zmian na przestrzeni lat, chociaż normański odcisk pozostaje nietknięty. Również na zewnątrz można podziwiać rysunki uformowane przy użyciu czarnych i białych kamieni i apsyd, które swoimi kolorami i kształtami przypominają świat arabski. Wewnątrz znajduje się dostęp przez boczny ganek i trzy przejścia o długości 90 metrów. Sufit jest kwadratowy, bez kopuły, a na końcu budynku znajdują się trzy absydy.
Nawy są oddzielone kolumnami z kapitelami reprezentującymi bóstwa, które wspierają szóste łuki typu arabskiego. Podłoga z porfiru i granitu. Ściany absydy pokryte są mozaiką ze złotym dnem z XII wieku, przedstawiającą dzieje nowego i Starego Testamentu.
Również w monumentalnym kościele można podziwiać dwie kaplice, krucyfiks i San Benedetto, które są doskonałym przykładem sycylijskiego baroku.
Ołtarz główny jest dziełem Luigi Valadiera, srebrnika z XVIII wieku, a organy z sześcioma klawiszami są z XX wieku, dziełem braci Ruffati z Padwy. Ponadto w Kościele kryje się wiele innych skarbów, które można odkryć i podziwiać. Obok katedry znajduje się starożytny klasztor z XII wieku. Jest to budowla w stylu romańskim o planie kwadratu. Portyk składa się z ożywionych łuków wspartych na podwójnych kolumnach, których kapitele reprezentują historie biblijne. W południowej części klasztoru znajduje się ogród z fontanną pośrodku, która jest ograniczona ogrodzeniem utworzonym przez trzy łuki z każdej strony. Woda z fontanny wypływa z ludzkich i lwich ust.
Katedra w Montrealu, a także dla jej piękno sprawia, że nawet otaczające go legendy mówią o sobie, a najbardziej fascynująca jest historia Wilhelma II, który po wstąpieniu na tron po ojcu zasnął pod świętym chlebem, gdy był na polowaniu w lesie w Montrealu. Podczas snu ukazała mu się Matka Boża, która powiedziała mu, że w miejscu, w którym się znajdował, ukryty jest skarb, a gdy go znalazł, musiał zbudować świątynię na jego cześć. Znaleziono skarb, a katedra została zbudowana.
