Katedra w Oslo, dawniej Kościół naszego Zbawiciela, jest głównym kościołem dla Biskupstwa Oslo Kościoła Norwegii, a także kościołem parafialnym dla centrum Oslo. Obecny budynek pochodzi z lat 1694-1697. Jest trzecią katedrą w Oslo. Pierwsza, katedra Hallvards, została zbudowana przez króla Norwegii Sigurda i w pierwszej połowie XII wieku i znajdowała się przy starym pałacu biskupim, około 1,5 kilometra na wschód od dzisiejszej katedry w Oslo.
Przez prawie 500 lat Katedra Hallvards była najważniejszym kościołem w mieście. Po wielkim pożarze w Oslo w 1624 roku król Chrystian IV postanowił przenieść miasto o kilka kilometrów na zachód, by chronić je Twierdza Akershus. Budowę nowego kościoła rozpoczęto w 1632 roku, na Rynku Głównym w Nowym Mieście. Po tym czasie Katedra w Hallvards popadła w ruinę i podupadła.
W 1639 roku zbudowano drugą katedrę. Ta katedra spłonęła zaledwie 50 lat po jej wybudowaniu, a obecna katedra została zbudowana. Kościół został prawdopodobnie zaprojektowany przez Jørgena Wiggersa, radcę stanu. Obecna katedra została wzniesiona na niewielkim skalnym wylocie na wschodnim krańcu tego, co później stało się Stortorget. Kamień węgielny położono w 1694 roku, a Kościół konsekrowano w listopadzie 1697 roku.
Katedra została odbudowana w latach 1848-1850 według projektu niemieckiego architekta Alexisa de Chateauneufa (1799-1853). Inny architekt niemieckiego pochodzenia, Heinrich Ernst Schirmer (1814-1887) był kierownikiem projektu. Gdy Chateauneuf zachorował w 1850 roku, Schirmer zatrudnił Andreasa Friedricha Wilhelma von Hanno (1826-1882) do ukończenia projektu.
Do dzieł sztuki z ostatnich czasów w katedrze należą witraże w chórze Emanuela Vigelanda zainstalowane w latach 1910-16, brązowe drzwi portalu zachodniego wykonane przez Dagfina Werenskiolda (1892-1977) w 1938 roku oraz srebrna rzeźba ze sceną komunijną włoskiego rzeźbiarza Arrigo Minerbiego z 1930 roku. Dekorację sufitu wykonał Norweski malarz Hugo Lous Mohr (1889-1970). W drugiej połowie lat 90. za starą barokową fasadą zamontowano główne organy firmy Ryde & Berg z Fredrikstad.
Bibliografia: Wikipedia
