Katedra w Troi, główne centrum kultu katolickiego tego miejsca, jest jednym z najwspanialszych przykładów romańskiego Apulii, którego wpływy Arabskie Nie umykają nawet najbardziej niedoświadczonym oczom. Budynek w kształcie krzyża łacińskiego, zbudowany w okresie czasu sformułowane między 1093 i 1120, kościół został poświęcony Najświętszej Maryi Panny, jeden z pięciu patronów miasta, a dla jego harmonii i niezwykły różowy czczony w całych Włoszech. Architektonicznie zauważysz, jak konstrukcja zostanie podzielona na gzyms, co odróżnia górną, lżejszą i słabszą, od dolnej, zwartą, ożywioną obecnością ślepych łuków i półkolumn. Najważniejszą częścią fasady jest rozeta, nie tylko ze względu na oczywiste piękno, ale także symboliczną konotację: jest utworzona przez ciasny splot składający się z jedenastu kolumn, które promieniują ze środka tego samego drugiego równe kąty, z kolei związane z grą łuki, które tworzą ramę. Podzielone na jedenaście ząbków ozdobionych ażurowymi przeponami różniącymi się od siebie i różniącymi się ozdobą kokardek, stworzono dwadzieścia dwie różne ozdoby, osiągające efekt koronkowego haftu. Jedenaście kolumny (według liczby Apostołów bez uwzględnienia Judasz Iskariota zdrajca) opierają się na kole z obcięty kamień, na wadze, zidentyfikować biżuterię, która przypomina węża, który gryzie swój własny ogon, symbol wieczności, śmierci i zmartwychwstania, a także być okrągły kształt, symbol doskonałości. W ten sposób środek rozety symbolizuje postać Jezusa Chrystusa.
Inną cechą fasady, dość rzadką w starożytnych kościołach we Włoszech , jest obecność brązowych drzwi. Architekt Oderisio da Benevento był jednym z artystów zajmujących się budową katedry, a w szczególności zawdzięcza to portalowi z brązu, którego zadaniem było ukończenie fasady i uczczenie wielkości biskupa i jego zdolności dyplomatycznych. Główny portal jest podzielony na 28 części, z których każda reprezentuje inną sytuację lub postać, w tym smoki z otwartymi ustami symbolizujące wrogów do pokonania i lwy. Drugie drzwi z boku, ze względu na swoją prostotę, podkreślały trudniejszą sytuację społeczno-ekonomiczną. Wnętrze składa się z trzech naw podzielonych między trzynaście marmurowych kolumn. Szczególne znaczenie ma asymetria apsydy, którą można wyjaśnić kilkoma przyczynami, w tym lepszą akustyką, ponieważ asymetria zapobiega tworzeniu się echa. Łacińska roślina Krzyżowa jest symbolem ludzkiego ciała, a absyda jest lekko przesuniętą głową, przypominającą odchyloną głowę ukrzyżowanego Chrystusa.
Wewnątrz kościoła znajduje się również tzw. "skarb", kompleks srebrnych kielichów, drogocennych zwojów i szat liturgicznych.
