Główny kościół kompleksu-Surb-Syjon wzniesiony w 1215 r. przez księcia Wasa Wacutiana w miejscu, w którym w pierwszych wiekach chrześcijaństwa był pustelnik. Kościół, podobny do Kościoła Ovhannavanka, należy do rodzaju kościołów w kształcie krzyża.
Kompleks klasztorny obejmuje Gala (nartex) sapzioso (1250) i przechowalnia książek (1255), który jest dodawany do małego kościoła na Najświętszej Maryi Panny (1235). Ogromna wewnętrzna objętość klasztoru zmusza nas do uznania, że kościół służył do przepisywania książek oprócz zachowania rękopisów.
W górnej części apsydy ołtarzowej znajduje się wizerunek Wschodzącego Słońca z promieniami, u góry płaskorzeźba latającego amgello i herb Wakutiana: orzeł z barankiem w szponach.
W klasztornym ogrodzeniu, a także wewnątrz kompleksu, zachowały się pomniki grobowe, z których niektóre zostały ozdobione w stylu hatkar. Z przeciwległego brzegu rzeki kassah można podziwiać wyrazisty widok na klasztor.
