Wysokie mury i mocno przypięte wieże obronne otaczają wielki kompleks klasztorny Sucevita, nadając mu wygląd twierdzy. Założony w 1581 roku przez Gheorghe Movila, biskupa Radauti, został później rozbudowany przez jego brata, Ieremię, władającego księciem Mołdawii, który dodał masywne wały i wieżyczki.
Na szczycie kościoła wznosi się elegancka wieżyczka spoczywająca na podstawie w kształcie gwiazdy. Masywne okapy chronią zewnętrzne freski, namalowane przez lokalnych artystów w latach 1602-1604.
Sucevita był ostatnim z 22 malowanych kościołów Bukowiny i ma największą liczbę malowanych obrazów.
Zachodnia ściana zewnętrzna Kościoła nie jest pokryta freskami. Legenda głosi, że prace ustały po tym, jak jeden z malarzy spadł z rusztowania i zmarł.
Sucevita szczyci się wspaniałym przedstawieniem drabiny do raju. Czerwono-skrzydlate Anioły w uporządkowanych rzędach zajmują się sprawiedliwymi na skośnej drabinie do nieba, każdy szczebel wpisany jedną z cnót klasztornych. Grzesznicy spadają przez szczeble i są napędzane przez szczerzące diabły do chaosu piekła. Od strony południowej liście splatają rzędy figur w drzewie Jessego. Po nim następuje Hymn do Dziewicy.
Sucevita była książęcą rezydencją, a także ufortyfikowanym klasztorem. Dziś w grubych murach mieści się muzeum prezentujące wybitną kolekcję obiektów historycznych i artystycznych. Pokrywy Grobowe Ieremii i Simiona Movila - bogate portrety haftowane srebrną nicią-wraz z kościelnymi srebrnymi wyrobami, książkami i iluminowanymi manuskryptami, stanowią wymowne świadectwo znaczenia Sucevity najpierw jako warsztatu rękopisu, a następnie jako centrum drukarstwa.
