Kościół San Francesco Xaverio został zbudowany w 1684 roku na polecenie jezuitów według projektu architekta Angelo Italia. Pracę budowlane zakończyły się w 1710 r., a 24 listopada 1711 r. został konsekrowany w celu kultu Palermo przez Bartolo Castellego, biskupa Mazara del Vallo. Kościół, kolejne świadectwo baroku na Sycylii, znajduje się w dzielnicy Albergeria.
Z zewnątrz widoczna jest duża centralna kopuła i cztery mniejsze kopuły, a także dzwonnica w tym samym stylu architektonicznym. Fasada podzielona jest na dwa rzędy: w środku znajduje się XVIII-wieczny Portal, po bokach dwie skręcone kolumny podtrzymują tyle samo loków, a w muszli znajduje się Św. Franciszek Ksawery z Lilia i otwartym sercem, zwieńczony dwoma puttami. Pod popiersiem Świętego znajduje się Krab trzymający krzyż. Według legendy, w rzeczywistości Franciszka Ksawerego, który pewnego dnia został ukrzyżowany do rzeki i własnego kraba, oddam go. W drugiej kolejności elewacji wznosi się tylko część centralna z dwiema kolumnami podtrzymującymi szczyt.
Wewnątrz marmurowej inskrypcji jest napisane: Dedi te in lucem gentium, "ustanowiłem cię jako światło Narodów". Wyrażenie pochodzi z Księgi Izajasza i odnosi się do Jezusa Chrystusa, ale w tym przypadku również do świętego Franciszka Xaviera na pamiątkę jego pracy ewangelizacyjnej.
Do wnętrza kościoła można dostać się siedmioma schodami sięgającymi siedmiu dni stworzenia świata. Budynek ma plan krzyża greckiego i sześć mniejszych kaplic, z których jedna poświęcona jest św. Rozalii, patronce Palermo, a druga św. Ignacemu Loyoli. Łącznie 24 kolumny symbolizują 12 pokoleń Starego Testamentu i 12 apostołów Nowego Testamentu. Odnoszą się również do 24 starych ludzi Apokalipsy. Zamiast tego w centralnej przestrzeni wznosi się duża i wysoka kopuła wsparta na czterech pióropuszach przedstawiających sceny z życia św. Franciszka Ksawerego.
