Klejnotem okolicy czystych stawów jest arcydzieło architektury rosyjskiej-kościół Archanioła Gabriela zbudowany w XVIII wieku przez ulubieńca Piotra I księcia Aleksandra Daniłowicza Mienszikowa. Dlatego później nazwano ją Mienszikowską wieżą. Rzeczywiście wygląda jak Wieża. Historia tego zabytku sięga XVII wieku, kiedy to wzniesiono kościół Archanioła Gabriela. W 1704 roku parafią kościoła był książę Aleksander Mienszikow. Wracając z Podróż, on przywiozłem z Połock prastary ikona Matka Boża. Według legendy ikonę namalował Łukasz Ewangelista. Książę pragnął wybudować na miejscu starej nową cerkiew z wieżą, która przekroczyłaby wysokość dzwonnicy Iwana Wielkiego dla ikony. Prace budowlane rozpoczęto w 1704 roku, a trzy lata później 6-poziomowa wieża była gotowa. Został zbudowany w stylu barokowym i ozdobiony pozłacaną postacią anioła na 30-metrowej iglicy. Jego wysokość wynosiła ponad 80 metrów, 3 metry wyżej niż Dzwonnica Iwana Wielkiego. Była to lekka, koronkowa, przewiewna konstrukcja, której Moskwa jeszcze nie widziała. Igłowa iglica została po raz pierwszy użyta w architekturze Rosyjskiej. Moskalom bardzo spodobała się wieża. "Wieża Suchariewa jest oblubienicą Iwana Wielkiego, a Mienszikowa jest jej siostrą" - mawiali. Mieszkańcy stolicy byli dumni z trzech moskiewskich gigantów. Wieżę wieńczyła wysoka iglica z wiatrownicą w postaci wznoszącego się anioła trzymającego na szczycie krzyż. Trzy górne poziomy były otwarte, aby pokazać w nich 50 dzwonów. Na górnym poziomie świątyni zamontowano zegar bimbrowniczy, wykonany w Anglii. Wieża została ozdobiona bezprecedensową obfitością kamiennych rzeźb. Girlandy kwiatów i owoców, wazony i gzymsy zdobiły wieżę i nadały jej lekkości. Wieża nie przetrwała jednak długo w swojej pierwotnej formie. Latem 1723 roku podczas burzy wybuchł pożar i spalił drewniane podłogi, przez co wszystkie 50 runęło niszcząc niemal całe wnętrze. Budynek pozostał taki przez ponad pięćdziesiąt lat. Ludzie zapomnieli, że był to kościół i nazwali zniszczony budynek po prostu: wieżą Mienszikowa. Dopiero w latach 1773-1787 odrestaurowano Cerkiew Archanioła Gabriela. Nie odbudowano jego wypalonego górnego poziomu. Zamiast tego Do zwieńczenia wieży zamontowano kopułę wyglądającą jak złoty świerkowy stożek. Znacznie zmniejszyło to jego wysokość. W latach dwudziestych XX wieku Cerkiew Archanioła Gabriela została zamknięta. Po ii wojnie światowej został odbudowany. Obecnie w istniejącym kościele mieści się Patriarchat Antiochii. Cerkiew Archanioła Gabriela jest jednym z najbardziej oryginalnych dzieł architektury rosyjskiej początku XVIII wieku.
