Fasada jest w stylu późnego baroku, wykonana z miękkiego wapienia z wyraźną nutą neoklasycystyczną. Typologia bocznych wież fasady nawiązuje do niektórych francuskich budowli z XVIII wieku, które inspirowały ówczesnych architektów.Zwieńczona 4 Ewangelistami, wykonanymi przez rzeźbiarza Giuseppe Orlando w 1796 roku, posiada trzy majestatyczne portale pierwszego rzędu, ograniczone korynckimi kolumnami: centralny, wykonany z brązu, autorstwa rzeźbiarza Giuseppe Pirrone, przedstawia sceny z życia Świętego Konrada z Piacenzy.Wszystko to znajduje się na szczycie majestatycznej, trzypoziomowej klatki schodowej, pierwotnie z XVIII wieku, ale całkowicie odnowionej na początku XIX wieku.Wewnątrz budowla ma kształt krzyża łacińskiego z trzema nawami, z których środkowa jest większa od bocznych.Liczne przebudowy nadały całej budowli obecny wygląd dopiero w 1889 roku, wraz z wybudowaniem kaplicy Najświętszego Sakramentu.Wnętrze, które do połowy lat 50-tych XX wieku było prawie zupełnie pozbawione ozdób, zostało w latach 1950-1956 ozdobione freskami przez Nicolę Arduino z Turynu i Armando Baldinellego z Bolonii, w związku ze ślubem złożonym przez burmistrza miasta Noto dla San Corrado Confalonieri w czasie wojny.W centralnej absydzie znajdziemy dwa trony biskupie z rzeźbionego drewna i złocone na powierzchni, pochodzące z XVIII-XIX wieku, drewniany chór i marmurowy herb biskupa Angelo Calabretta w centrum posadzki.Ołtarz główny wykonany jest z polichromowanego marmuru, a za nim znajduje się tryptyk przedstawiający św. Mikołaja w centrum, św. Konrada po lewej stronie i św. Wilhelma po prawej.W nawach bocznych natomiast zachowały się wcześniejsze dzieła odrestaurowane po zawale w 1996 roku.
