Kościół Najświętszej Maryi Panny

Kościół Najświętszej Maryi Panny, zwany także rotundą, jest jednym z najważniejszych miejsc kultu Rovigo. Na Zewnątrz Ośmiokątny kształt jest uroczy, ale fresk wewnątrz jest prawdziwym klejnotem budynku. Kościół pochodzi z Lat między XVI a XVII wiekiem i powstał w celu zachowania obrazu Madonny z Dzieciątkiem, mocno czczonego przez rodiginów, który był freskami w oratorium zwanym Santa Maria al Mura. Forma była podyktowana tym, że przypominała odkupienie dokonywane przez Chrystusa, czyli siedem dni Stworzenia Plus Wielkanoc. Piękno i wyjątkowość takiego Kościoła polega również na tym, że istnieje zewnętrzny portyk o tym samym kształcie, chociaż na Wschodzie jest on przerywany z powodu zakrystii. Projektantem był Zamberlan, który choć nie był architektem, współpracował z palladem w ostatnich latach życia tego ostatniego. Zamberlan postanawia wykorzystać kilka elementów architektonicznych, aby na zewnątrz uczynić budynek trzeźwym i duchowym miejscem. Gdy przekroczymy próg, znajdujemy się w zupełnie innej atmosferze: złote części i ciemne freski przywracają nas do baroku. Obok budynku stoi dzwonnica zaprojektowana przez Longhenę, ale prace były wyjątkowo powolne i trwały ponad sto lat. Architekt prawdopodobnie zainspirował się dzwonnicą San Marco w Wenecji, biorąc pod uwagę wiele podobieństw. Wewnątrz znajdują się freski zarówno na dole (w tym także osiem opowieści Marii), jak i na górze(gdzie jest tylko jeden telere przedstawiający Święty element). Na środkowym pasie znajduje się dwadzieścia nisz z dwudziestoma posągami. Na kopule fresk przedstawiający miłosierdzie ze sceną zbawienia przyniesionych, nad głównym wejściem wiary i nad ołtarzem zamiast nadziei. Ołtarz jest wykonany z drewna i został wyrzeźbiony bezpośrednio z rodigo, Jana Caracchio (mówi, że rysunek został dostarczony z Zamberlan ale wydaje się być wbijając się z ideą chude i nagie, które miały być oparte na zewnątrz), w 1607 roku, w przybliżeniu. Nieznany artysta musiał stawić czoła wyzwaniu, aby zwrócić uwagę wiernych, że w ośmiokątnym Kościele nie jest to całkowicie trywialne. Na szczęście w tym czasie użyto blasku, a dzięki jego blasku i wielkości cel został osiągnięty szeroko! Co ciekawe, syndykat świątyni rotundy nadal istnieje, ale powstał około 5 wieków temu. Organ ustanowiony do jego zarządzania. Oprócz tego jest ładna dziura gnomiczna, która pozwala poznać przez światło słoneczne przechodzące przez nią długość i szerokość geograficzną samego kościoła.