Kościół San Bartolomeo znajduje się w centrum kamieniołomu o tej samej nazwie, pomiędzy dwoma wzgórzami (San Matteo i La Croce), tworząc wyjątkowe i sugestywne środowisko naturalne. Fasada, pochodząca z początku XIX wieku, składa się z trzech rzędów i ma bardzo wyważony barokowy projekt, uzupełniony oryginalną kopułą. Kościół został odbudowany po trzęsieniu ziemi w 1693 roku w połowie XVIII wieku.Wnętrze kościoła na planie krzyża łacińskiego z transeptem pośrodku. Jest bogato zdobiony stiukami, z których wiele wykonał Giovanni Gianforma, a także cieszy oko zwiedzających drewnianymi meblami.Na centralnym ołtarzu znajduje się okazałe płótno przedstawiające Męczeństwo św. Bartłomieja (1779), dzieło malarza Francesca Pascucciego. W kaplicy św. Kosmy i Damiana, po lewej stronie, znajduje się monumentalna szopka bożonarodzeniowa szkoły neapolitańskiej, wykonana przez Pietro Padulę w latach 1773-1776. Ta szopka zastąpiła inną, datowaną na XVI w., z której nie ma bezpośredniego dowód. Dziś zachowało się 27 rzeźb z drewna lipowego, z oryginalnych 65. W tej samej kaplicy, przed szopką, znajduje się obraz przypisywany Mattii Preti, „Złożenie”, z Chiesa dei Cappuccini. Jest to dzieło o wielkim wpływie emocjonalnym, które przedstawia złożenie Chrystusa w środku i omdlenie Marii w lewym dolnym rogu. W kaplicy po prawej stronie można podziwiać obraz Francesco Cassarino z początku XVII wieku „Niepokalane poczęcie świętych Wilhelma i Bartłomieja”.Stiuki sklepienia wykonał Giovanni Gianforma, natomiast autorem malowidła centralnego i bocznych jest Giovan Battista Ragazzi. We wnętrzu kościoła można również podziwiać cenne drewniane stalle, w tym ołtarz główny autorstwa Saverio Laganà oraz dwa popiersia przedstawiające Giuseppe Miccichè i jego syna Vincenzo, znajdujące się przy wejściu do kościoła. Wreszcie jest misternie wykonana srebrna arka, która służy jako podstawa dla Dzieciątka Jezus, noszonego w procesji w Boże Narodzenie.
