Kościół San Carlo, zbudowany w latach 1736-1746 i poświęcony św. Karolowi Boromeuszowi, wyróżnia się szczególną wklęsłą fasadą złożoną z trzech nałożonych na siebie porządków, w architekturze doryckiej, jońskiej i korynckiej, ozdobionej licznymi kolumnami.Materiałem użytym do budowy jest lokalny piaskowiec, który nadaje budynkowi złocisty wygląd. Wewnątrz kościół ma plan podłużny z trzema nawami, z centralnym ołtarzem inkrustowanym polichromowanym marmurem, prawdopodobnie pochodzącym ze starożytnego jezuickiego kościoła Noto Antica, zniszczonego podczas niszczycielskiego trzęsienia ziemi w dolinie Val di Noto w 1693 roku.Godne uwagi są cztery płaskorzeźby przedstawiające Via Crucis, freski z przedstawieniami „Przemienienia Pańskiego”, „Uzdrowienia paralityka” i „Triumfu Agnus Dei” przypisywanych Carasi, a także dwie dziewiętnastowieczne rzeźby przedstawiają Wiarę i Nadzieję, autorstwa Giuseppe Giuliano.Na chórze znajdują się cenne XVIII-wieczne organy ozdobione stiukami o dużej wartości artystycznej. Dzwonnicę kościoła z trzema dzwonami, które regularnie dzwonią w ciągu dnia, można zwiedzać i oferuje panoramiczny widok na całe historyczne centrum Noto, od imponującej wielkości katedry po charakterystyczne żółte domy z tufu, które wyróżniają miasto.Do kościoła przylega dawny klasztor jezuitów, którego starożytne kamienne portale są nadal widoczne. Budynek ten, przypisywany Gagliardiemu, słynął niegdyś z prowadzonych w nim studiów humanistycznych.Kościół San Carlo in Noto stanowi ważny przykład barokowej architektury sakralnej, wzbogaconej cennymi dziełami sztuki i atmosferą podniosłości. Wizyta w tym kościele i jego dzwonnicy daje również możliwość podziwiania zapierającej dech w piersiach panoramy miasta.
