Kościół, dołączony do ufundowanego w 1580 r. klasztoru benedyktynów, pochodzi z XI-XII w. Fasada, która pozostała po trzęsieniu ziemi w 1350 r., wykazuje cechy architektury romańskiej, z koronującymi łukami ślepymi i surowym portalem zwieńczonym ornamentami szkoły benedyktyńskiej.
Na fasadę kontraltu składa się fresk z 1674 r.: "Ukrzyżowanie z widokiem na Veroli". We wnętrzu jedna ściana kościoła została w XVIII wieku pokryta freskami. Natomiast tylna ściana została namalowana przez malarza F. Frezza (XVII w.). Pod prezbiterium kościoła znajduje się "Oratorium św. Onofrio": starsza konstrukcja niż sam kościół, oparta na murach obwodowych miasta, składa się z dwóch przęseł z sześcioma filarami, czterema narożnymi i dwoma centralnymi. Interesująca jest śmiała forma architektoniczna Oratorium, z łukami, żebrami i sklepieniami krzyżowymi, która później posłużyła jako wzór dla innych okazałych i bardziej znanych budowli gotyckich, takich jak opactwo w Casamari.
