W Muzeum Sztuki Glyptotek w Kopenhadze ukryta jest ciekawa szafka wypełniona 100 gipsowymi nosami. Zwiedzający, którzy Go znajdują, wpatrują się w zdumienie, ponieważ pojedyncza część ciała została tak skrupulatnie zaaranżowana, że wydaje się być własnym dziełem sztuki. Nosy pochodzą raczej ze starożytnych greckich i rzymskich rzeźb Gliptoteka, których nosy z białego marmuru zostały zastąpione przez konserwatorów po odpadnięciu ich oryginałów. Według Atlasa Obscury " szczególnie w XIX wieku powszechną praktyką wśród konserwatorów stało się stosowanie faksymilów złamanego elementu, aby ponownie uzupełnić to, co zostało utracone."
Praktyka ta stała się coraz mniej powszechna, nie wspominając o tym, że była źle widziana, i od tego czasu Gliptotek usunął kończyny zastępcze na rzecz przywrócenia autentyczności.
Po usunięciu nosów Muzeum musiało zdecydować, co z nimi zrobić. Zamiast wyrzucać je lub schować i udawać, że się nie wydarzyły, stworzyli Nasothek", który bierze swoją nazwę od łacińskiego " nos "i greckiego "Pojemnik".'"
