Kolekcja Titta Ruffo

Kolekcja titt Ruffo to kolekcja kostiumów i rekwizytów należących do słynnego barytonu titt Ruffo, podarowanego gminie Pizy przez jego syna po śmierci ojca. Materiał jest wystawiany w drugiej galerii teatru Verdi w Pizie. Itta Ruffo urodził się w Pizie 9 czerwca 1877 r., przy popularnej ulicy Carraya (dziś Via Volturno), w rodzinie żelaznych rzemieślników. W wieku osiemnastu lat odkrywa, że ma niezwykły związek Śpiewający i przenosi się do Rzymu, gdzie jego brat Ettore studiuje muzykę i flet. Wstąpił do konserwatorium św. Cecylii, do klasy śpiewu Vaclava Persiciniego, jednego z najwybitniejszych mistrzów Umbertyńskich Włoch, ale rosnące nieporozumienia i kontrasty z nauczycielami sprawiają, że po siedmiu miesiącach porzuca Konserwatorium.

titta_ruffon ' s jesienią 1897 roku udaje się do Mediolanu, gdzie barytonowy współobywatel Lelio Casini czule go wita i uczy owocnych lekcji. Po debiucie, zaledwie dwadzieścia jeden lat, w roli Herolda w Lohengrin Al Teatro Costanzi, Rzym, stał się wkrótce wystąpili w maksymalnych teatrach operowych na świecie: we Włoszech iw Europie, w Egipcie, Rosji i Ameryce, od Nowego Jorku do Buenos Aires. Nieco ponad trzydzieści lat, w pierwszej dekadzie stulecia cieszył się już solidną międzynarodową sławą.Jest to z natury baryton: tłumacz z wyraźną osobowością i bezkompromisowym językiem, ma niepowtarzalny głos dla lakieru do paznokci i koloru, ciemny i brązowy w całym zakresie, a ponadto rozszerzenie, które może obejmować aż siedemnaście nut, w tym do tenorile. Debiutował w sierpniu 1898 w Teatrze "Politeama" jako hrabia di Luna w" Trubadurze " Verdiego, a w tym Lord Ashton w Lucii di Lammermoor Donizetti. Wraca do Pizy w 1901 roku, do Nowego Teatru (następnie Verdi) jako Iago w Othello I Don Carlo w Hernani, a wreszcie w 1925 roku na dwóch niezwykłych występów charytatywnych z Hamlet Thomas, zwracając wielki sukces. Dzięki tej pracy wita swoich współobywateli, a wydarzenie to jest uwiecznione na nagrobku znajdującym się w atrium teatru. kostiumy sceniczne we wszystkich 43, do których należy dodać akcesoria, białe pistolety sceniczne, biżuterię, peruki, karykatury, fotografie, notatki, książki, itp począwszy od 1999 roku materiały zostały przywrócone, zbadane i skatalogowane przez organy teatru Verdi w Pizie. Wystawa z powodów konserwatywnych obraca się okresowo (mniej więcej co dwa lata), a kostiumy obecnie wystawiane są szesnaście lat po zabójstwie szwagra Giacomo Matteottiego, wielokrotnie bojkotowanego przez reżim faszystowski, zgłaszane za granicą jako wywrotowe, Titta Ruffo postanawia opuścić Włochy, aby nigdy więcej nie śpiewać. Nadal występuje za granicą, aż do swojej ostatniej opery, Tosca, w Buenos Aires w 1931 roku i na pożegnalnym koncercie w 1935 roku w Nicei. W październiku 1937 w Rzymie, gdzie wrócił z wizytą do krewnych, został aresztowany i pozbawiony paszportu. Zwolniony po trzech dniach.