Kościół Santa Maria in Cortina i jego studnia

Kościół Santa Maria in Cortina znajduje się przed Teatrem Miejskim, w miejscu, gdzie poprzedni kościół został zbudowany prawdopodobnie z woli biskupa Savino (375-420). Został przebudowany między X a XI wiekiem.Wewnątrz kościoła znajdują się XVI-wieczne freski na sklepieniach i w lunetach prezbiterium, przedstawiające historie związane z postacią Maryi. Na czterech żaglach przeplatają się Narodziny Maryi, Zwiastowanie, Zaślubiny Dziewicy i Wniebowzięcie Madonny. Lunety na ścianach bocznych przedstawiają Ofiarowanie w Świątyni oraz fragmenty fresku z Apostołami wokół pustego grobu Maryi, przerwane tylną szybą.Freski są przypisywane jednej ręce, z możliwym wyjątkiem sekcji Wniebowzięcia, która ma wyższą jakość stylistyczną. W architektonicznych scenariuszach, charakteryzujących się smakiem narracji i dominującą tonacją chromatyczną, można dostrzec wpływy artystów takich jak Pordenone i szkoła obrazkowa Cremonese. Uważa się, że cykl jest dziełem miejscowego malarza Remondino lub Remondiniego, który żył w XVI wieku, chociaż atrybucja jest nadal badana. Freski zostały również przypisane braciom Veggi, Giovanniemu i Giacomo, pochodzącym z Piacenzy.Na lewej ścianie auli zachowały się także ślady starszych malowideł ściennych, m.in. luneta z fragmentaryczną figurą Odkupiciela, datowana na okres od XI do końca XII wieku oraz Madonna ze św. XV wiek.Duże znaczenie ma także frontal in scagliola w trzecim lewym przęśle, który przedstawia Narodzenia Marii, świętych Antonina i Justynę, zbudowany w pierwszej ćwierci XVIII wieku.Pośrodku sali, zamkniętej płytą, znajduje się otwór wskazujący na studnię San Antonino. W rzeczywistości otwór ten powstał w XVII wieku, podczas gdy prawdziwa tajemnica kościoła tkwi w hipogeum z IV wieku, które rozwija się pod posadzką, ale nie zostało jeszcze zbadane. Dostęp do hipogeum odbywa się przez otwór w zakrystii, zamknięty czworokątną płytą. Bezpieczną klatką schodową można zejść do prostokątnego pomieszczenia podziemnego z ceglanymi ścianami wzdłuż zejścia i sklepieniem kolebkowym o wymiarach około 1,80 x 2,30 m. Uważa się, że ta przestrzeń jest pierwszym grobowcem Sant'Antonino, „prawie nienaruszonym i który najprawdopodobniej zawierał szczątki męczennika i szklaną butelkę zawierającą jego krew” (Siboni 1971). Znajduje się około 6 metrów poniżej obecnego poziomu.