Kościół św. Olafa (Oleviste kirik)

Kościół św. Olafa (Oleviste kirik) został zbudowany w XII wieku i był centrum skandynawskiej społeczności starego Tallina przed zdobyciem Tallina przez Danię w 1219 roku. Jego dedykacja dotyczy króla Norwegii Olafa II (znanego jako Święty Olaf, 995-1030). Pierwsza znana pisemna wzmianka o kościele pochodzi z 1267 roku, a w XIV wieku został on gruntownie przebudowany.

Legenda głosi, że budowniczy kościoła, imieniem Olaf, po jego ukończeniu, spadł na śmierć z wieży. Mówi się, że kiedy jego ciało uderzyło w ziemię, wąż i ropucha wyczołgali się z jego ust. W przyległej Kaplicy Matki Bożej znajduje się rzeźba ścienna przedstawiająca to wydarzenie.

Około 1500 roku budynek osiągnął Wysokość 159 metrów. Motywacją do budowy tak ogromnie wysokiej wieży musiało być użycie jej jako drogowskazu morskiego, co sprawiło, że handlowe Miasto Tallinn było widoczne z daleka od morza. W latach 1549-1625, kiedy iglica spłonęła po uderzeniu pioruna, był to najwyższy budynek na świecie. Wieża św. Olafa została uderzona piorunem co najmniej osiem razy, a cały kościół spłonął trzy razy w całym swoim znanym istnieniu. Po kilku przebudowach jego całkowita wysokość wynosi obecnie 123,7 metra.

W latach 1944-1991 sowieckie KGB używało wieży Ołowiste jako wieży radiowej i punktu obserwacyjnego. Obecnie działa jako czynny Kościół Baptystyczny. Platforma widokowa wieży oferuje panoramiczne widoki na Stare Miasto i jest dostępna dla zwiedzających od kwietnia do listopada.

Źródło: Wikipedia