Cagliari'deki anıtsal bir kilise olan Santa Croce Bazilikası, 1492'deki sürgünden önce yerel Yahudi cemaatinin sinagoguydu. Kilise 1809 yılından bu yana Aziz Maurice ve Lazarus Tarikatı'na aittir. 13. ve 19. yüzyıllar arasında Cagliari'nin merkezi olan Castello'nun dini ve sosyo-kültürel entegrasyonunu simgeleyen bir tapınaktır. Kilisenin yükselen cephesinin tamamını fotoğraflamak zordur, çünkü kilise avlusuna sadece birkaç adım geri çekilebilirsiniz. Tek nefli, beşik tonozlu ve Ludovico Crespi'nin sahte sandukalarla süslediği içeride görkem hissi artmaktadır.
Her iki yanda, yine beşik tonozlu ve polikrom mermerden Barok sunaklarla süslü üç şapelde heykeller ve tablolar (17.-18. yüzyıllar) yer almaktadır.
Presbiteryum, ahşap bir Çarmıha Gerilmiş İsa'nın durduğu yüksek bir sunakla zenginleştirilmiştir ve Antonio'nun Aziz Maurice ve Lazarus'u (1842) fresklediği yarım daire şeklindeki bir apsisle kapatılmıştır. Cephe iki kata ayrılmıştır: alt katta kavisli bir timpanumla örtülü portal açılırken, üst kat pilastrlarla işaretlenmiş ve iki dikilitaşla sınırlandırılmıştır. Bir başka özellik de iki çan kulesidir: biri cepheye paralel nervürlü bir çan kulesi, diğeri ise presbiteryumun yakınında, kare çan kulesi ve oryantal tarzda kubbesi olan bir kuledir. Aslen bir sinagog olan kilisenin tarihi, bir zamanlar Cagliari'nin Giudaria'sı olan ve Ferdinand II'nin Hıristiyanlığı kabul etmeyen Yahudi ve Müslümanları Kraliyet topraklarından yasaklamasından (1492) önce Aragon yönetimi altında maksimum genişlemeye ulaşan köy ile içten bağlantılıdır.
Sinagog bir Katolik kilisesi haline geldi ve soylu üyeleri ölüme mahkûm edilenleri teselli etmekle meşgul olan bir baş konfederasyona verildi. 1564 yılında Başpiskopos Parragues, kentin kültürel gelişimini desteklemek amacıyla Cizvitleri çağırdı ve kilise ile bitişiğindeki evler kendilerine verildi ve burası İsa Cemiyeti'nin koleji oldu. Asilzade Anna Brondo'nun kendilerine bıraktığı miras sayesinde bina genişletildi ve köklü bir dönüşüme uğradı. Cephede yer alan bir yazıt eserin 1661 yılında tamamlandığını göstermektedir.
18. yüzyılın sonunda Papa Clement XIV Cizvitleri feshetti: kompleks devlete geçti. Son olarak, 19. yüzyılın başında, Kral I. Victor Emmanuel kiliseyi magistral bazilika mertebesine yükseltti ve hala ait olduğu Aziz Maurice ve Lazarus şövalye tarikatına emanet etti. Eski kolej yüzyıllar boyunca rehinci dükkânı, matbaa, hukuk mahkemesi, temyiz mahkemesi, Edebiyat Fakültesi ve bugün de Mimarlık Fakültesi olmuştur.
