Kościół Wniebowzięcia nadal zachowuje kilka XIII-wiecznych elementów, takich jak portal, z obecnością liści w kapitelach i Lwów na półkach, co pozostaje świadectwem wyraźnej poprzedniej rośliny z epoki średniowiecza, lub wewnątrz herbu Bartolomeo de Capua i Aurelia Orsini zawartych w prostej ramie. W dolnej części lewej nawy, uważanej przez ekspertów za najbardziej charakterystyczną część kościoła, znajduje się sklepienie prążkowanej kaplicy, w którym znajduje się gotycki łuk o spiralnym wzorze. Wyraźnie widoczny jest obraz poświęcony "Dormitio Virginis", który został nadany Silvestro Buono, neapolitański malarz uczeń Antonio Solario, znany również jako Zingaro. Wykonany najprawdopodobniej około 1480 roku, przedstawia Dziewicę Maryję w jej przejściu od tego do innego życia, a apostołowie wokół odprawiają obrzęd pogrzebowy. Panna jest na pierwszym piętrze, leżąc martwy na luksusowym łóżku ze złotym pokryciem i ozdobiony drobnymi i biało-białe kwiaty, który stoi prawie na tronie królewskim. Twarz Marii nie reprezentuje cierpienia, jest błogosławiona i uśmiechnięta. Nie ma śladu śmierci, ale spokoju w oczekiwaniu na śmierć. Na przeciwległej ścianie znajduje się obraz Błogosławionego, pustelnika riccese, Stefano Corumano, przedstawionego wraz z Madonną i Dzieciątkiem. XVIII-wieczny ołtarz główny z polerowanego litego kamienia z marmurowymi wgłębieniami. Wreszcie, w ścianach bocznych znajdują się dwie chaty, w kamieniu, natomiast z boku, w ścianie po prawej stronie widoczne są niektóre fragmenty fryzów, kolumn i kapiteli w pierwotnym Kościele.
